Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/6845 E. 2026/3260 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/73 değişik iş İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak, uyuşturucu madde ticareti yapmak, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak ve görevi yaptırmamak için direnmek suçlarından Bakırköy 2. İnfaz Hâkimliğinin 25.08.2023 tarihli ve 2023/8425 Esas, 2023/8272 Karar sayılı içtima kararıyla 10... ay hapis cezasına hükümlü ... hakkında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14.12.2023 tarihli ve 2023/7-14973 ilâmat sayılı müddetnameye yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulü ile müddetnamenin iptaline dair Tekirdağ 2. İnfaz Hâkimliğinin 10.01.2024 tarihli ve 2023/6139 Esas, 2024/180 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2024 tarihli ve 2024/73 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 94660652-105-59-10480-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/98200 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve 2024/98200 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Tekirdağ 2. İnfaz Hâkimliğinin 10.01.2024 tarihli kararı ile hükümlünün covid izninde iken ceza miktarı itibariyle verilen kapalıya iade karar tarihi olan 16.12.2022 itibarıyla kapalı ceza infaz kurumuna gitmesi kararından haberdar olmadığı, kendisinin açık ceza infaz kurumu hükümlüsü statüsünde bulunduğunu düşündüğü ve bu tarihte geçen sürelerin mahsup edilmesi talebinde bulunduğu, hükümlünün gıyabında verilen kapalı ceza infaz kurumuna iade kararından haberdar olmadığı ve infaz dosyasında açık ceza infaz kurumunda bulunma hükümlerine aykırı davrandığına dair bir bilginin yer almadığı, dolayısıyla kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının verildiği 16.12.2022 tarihi ile hükümlünün yakalanarak kapalı ceza infaz kurumuna alındığı 13.08.2023 tarihi arasında açık ceza infaz kurumu hükümlüsü statüsünde olduğunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14.12.2023 tarihli ve 2023/7-14973 ilâmat sayılı müddetnamenin iptaline karar verilmiş ise de, İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün daha önce muhtelif suçlardan almış olduğu cezalarının 11... ay hapis cezası olarak toplanmasına dair Bakırköy 5. İnfaz Hâkimliğinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/1270 Esas, 2022/1314 Karar sayılı içtima kararına istinaden Bakırköy Başsavcılığı tarafından düzenlenen 22.02.2022 tarihli ve 2019/1-12097 ilamât sayılı müddetnameye göre hapis cezalarına ilişkin infazın yapıldığı esnada 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici madde 9/5. uyarınca Covid 19 izinlisi olarak 21.05.2022 tarihinde tahliye edilmesini müteakip, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-a maddesinde yer alan,“(1) Hükümlülerden; a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar, ... açık kurumlara ayrılabilir." şeklindeki düzenleme gereğince ceza süresi dikkate alınarak açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını ve 5275 sayılı Kanun'un geçici madde 9/5. uyarınca izinli olma hakkını kaybettiği, bu kapsamda...Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16.12.2022 tarihli ve 2022/47542 sayılı kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği nazara alındığında, Anılan İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16.12.2022 tarihli kararının kesinleşmesini takiben hükümlünün cezalarının kapalı ceza infaz kurumunda infaz edilmesi gerektiği, 16.12.2022 tarihi ile hükümlünün yakalanarak ceza infaz kurumuna giriş yaptığı 13.08.2023 tarihi arasında geçen sürede hükümlünün kapalı ceza infaz kurumunda bulunmadığı, bu haliyle Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14.12.2023 tarihli ve 2023/7-14973 ilâmat sayılı müddetname gereğince kapalı ceza infaz kurumunda infaz yapılması gereken cezalardan Covid izninde geçen 16.12.20 22... .08.2023 tarihleri arasındaki sürenin mahsubunun yapılamayacağı, Covid izninde geçen belirtilen sürelerin adı geçen hükümlünün kapalı ceza infaz kurumunda infaz yapması gereken süre ve diğer şartlar tamamlandıktan sonra tekrar açık ceza infaz kurumuna ayrılması durumunda mahsubunun yapılabileceğinden Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 14.12.2023 tarihli müddetnamede hukuka aykırılık bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler" başlıklı 6 ncı maddesinin (1) fıkrasının (a) bendi, (2) nci fıkrasının (a) bendi ile (3) üncü fıkrası; (1) Hükümlülerden; (a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar, ....... açık kurumlara ayrılabilir. (2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca; (a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142, 148, 149, 1 88... ıncı maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 4 98... uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması, şartı aranır. (3) Birden fazla cezanın toplanarak infazı hâlinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverilme tarihine en az sürenin arandığı suçtur.

3. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin "Kapalı ve açık kuruma iade ya da gönderme" başlıklı 12 nci maddesinin (2) nci fıkrası; .... (2) İnfaz edilen cezası dışında başka bir suçtan haklarında mahkûmiyet kararı verilenlerin cezaları toplandıktan sonra koşullu salıverilmelerine bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen sürelerden daha fazla kaldığı tespit edilenler ile şartları tutmadığı halde açık kuruma ayrıldığı anlaşılanlar, idare ve gözlem kurulu kararı ile kapalı kuruma iade edilir. Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlü ... Deadeoğlu'nun, Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz ettiği sırada 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 9. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 21.05.2022 tarihinde covid iznine gönderildiği, hükümlü hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak

eşya sokmak suçundan verilen verilen ve kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın infazı amacıyla mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine, infaza konu cezaları ve yeni gelen cezası dikkate alınarak Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.12.2022 tarihli ve 2019/1-12097 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün şartla tahliye tarihinin 15.11.2029, bihakkın tahliye tarihinin 06.03.2035 olarak belirlenmesi üzerine, Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 16.12.2022 tarihli ve 2022/47542 sayılı kararı ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-a maddesinde yer alan,“(1) Hükümlülerden; a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar, ... açık kurumlara ayrılabilir." şeklindeki düzenleme gereğince açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını kaybettiği kabul edilerek, hükümlünün Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iade edilmesine karar verildiği ve hükümlü hakkında yakalama kararı çıkartılmasının istendiği ve Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.12.2022 tarihinde yakalama kararı çıkartıldığı anlaşılmaktadır.

5. Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlünün, şartla tahliye tarihinden önce kesinleşerek gelen yeni cezasının halen infaz etmekte olduğu cezaları ile içtima edildiği, hükümlünün infaza konu cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri arasında 5237 sayılı Kanun'u 188. maddesine göre uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan almış olduğu mahkumiyet hükmünün de bulunduğu dikkate alındığında, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendine göre şartla tahliye tarihine 5 yıldan daha az bir süre kalması halinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasının mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

6. Hükümlünün yeni gelen cezası ile diğer infaza konu cezalarının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen müddetnameye göre, şartla tahliye tarihinin 15.11.2029 olması nedeniyle, Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan ve covid iznine gönderilen hükümlünün, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 12. maddesinin ikinci fıkrası dikkate alındığında, Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartlarını kaybettiği ve cezasının infazına Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, hükümlünün Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair İdare ve Gözlem Kurulu tarafından karar verilinceye kadar Açık Ceza İnfaz Kurumunda fiilen geçen süresi ile covid izninde geçen süresinin cezasının infazından sayılması, bu tarihten sonra geçen yani hükümlünün Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine dair karar verildiği tarih ile hükümlünün yakalandığı tarih arasında geçen sürenin infazdan sayılmaması gerektiği kabul edilmelidir.

7. Hükümlü hakkında düzenlenen ve şikayete konu edilen 13.12.2023 tarihli ve 2023/7-14973 sayılı müddetnamede, hükümlünün cezasının infazı sırasında covid iznine gönderildiği 21.05.2022 tarihi ile Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderme kararının alındığı 16.12.2022 tarihi arasında geçen sürenin infazdan sayılarak, mahsup edilmesi gereken süre olarak gösterilmesinde, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartlarını kaybettiğinin tespit edildiği ve karara bağlandığı Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gönderme kararı ile hükümlünün yakalandığı 13.08.2023 tarihleri arasında geçen sürenin ise infazdan sayılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığından, hükümlünün müddetnameye karşı yaptığı

şikayetin reddi yerine "hükümlünün hakkında verilen Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna iade kararından haberdar olmadığından, gönderme kararı ile yakalanarak ceza infaz kurumuna alındığı tarih arasında geçen sürede Açık Ceza İnfaz Kurumu hükümlüsü statüsünde sayılması gerektiğinden" bahisle kabulüne dair verilen İnfaz hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine ilişkin itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan nedenle yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13.03.2024 tarihli ve 2024/73 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2026 tarihinde karar verildi.