Yargıtay · 1. Ceza Dairesi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/4055 E. 2023/6112 K. – Neticesi Sebebiyl

Konu: Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
1. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4055
Karar No
2023/6112
Karar Tarihi
Konu
Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/133 E., 2016/686 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ile şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken cezaevinde hükümlü olması sebebiyle, temyiz dilekçesini cezaevi idaresi aracılığıyla da gönderilebileceğinin sanığa bildirilmemesi nedeniyle yapılan tefhim işleminin usulüz olması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/133 Esas, 2016/686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın ve mağdurun ... kapalı ceza infaz kurumu B-9 numaralı odada hükümlü olarak kalmakta oldukları, olay günü sanığın koğuşun banyosuna gireceği sırada, mağdurun banyodan çıkarken kapıyı kapatması eylemine sinirlenmesi üzerine elleri ile vurmak suretiyle mağduru darp ettiği, sanığın eylemi sonucu mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte kırık oluşturacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. 2. Sanık üzerine atılı suçu ikrar etmiştir. Mağdur ve tanıkların beyanları ile infaz koruma memurları tarafından düzenlenen tutanak, mağdurun yaralanmasına ilişkin geçici ve kati adlî muayene raporları, sanığın adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.12.2015 yerine 17.12.2015 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiş, sanığın güncel adlî sicil kaydında yer alan Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/7 Esas, 2015/174 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu da dikkate alındığında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.02.2013 tarihli ve 2012/13 - 14 Esas- 2013/53 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi, bu hususun infaz aşamasında gözetilebilecek olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/133 Esas, 2016/686 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2023/4055, K. 2023/6112, T. 11.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-1-ceza-dairesi-2023-4055-e-2023-6112-k-063bd4fed6e2