Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11448 E. 2023/727 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/380 Esas, 2019/804 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilerek 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereği akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 09.06.2020 tarihli ve 2020/5639 Esas, 2020/6168 Karar sayılı ilâmıyla; "Akıl hastalığı nedeniyle cezai ehliyeti bulunmadığı anlaşılan sanığın 5271 sayılı CMK'nin 191. ve 147. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak savunması alınmadan, müdafii tayiniyle yetinilerek, koruma ve tedavi tedbirine hükmolunması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/330 Esas, 2021/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilerek 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereği akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi; sanığın cezai ehliyeti olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinde resmi nikahlı evli olan sanık ... mağdur arasında ailevi nedenlerle çıkan tartışmada, sanığın bıçakla ve yumrukla saldırarak mağduru basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanığın kısmen ikrar içeren savunmaları ile mağdur beyanları dava dosyasında mevcuttur. 3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; ... Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan, 11.04.2014 tarihli adlî muayene raporunda, mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespit edilmiştir. 4. Sanığın ceza sorumluluğunun tespiti yönünden ... Dr. ....., Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince tanzim olunan, 12.06.2015 tarihli sağlık kurulu raporu ile sanığa atipik psikoz tanısı konularak ve "Mevcut akıl hastalığının şahsın işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılamasını ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldırıcı nitelikte olup, suç tarihinde ve halen müsnet suç nedeniyle cezai ehliyeti yoktur. TCK'nın 32/1. maddesinden yararlanır. TCK'nın 57/1. maddesi gereğince koruma ve tedavi kararı gerekir." şeklinde görüş bildirildiği anlaşılmıştır. 5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE Mağdurun aşamalardaki beyanları ile uyumlu adlî rapor içeriği ve sanığın kısmi ikrarı karşısında üzerine atılı suçu işlediği sabit olan sanık hakkında cezai ehliyetinin bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi mümkün olmayıp 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/330 Esas, 2021/426 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.