Danıştay · 9. Daire

Danıştay 9. Daire 2025/5024 E. 2025/4195 K.

Mahkeme
Danıştay
Daire
9. Daire
Esas No
2025/5024
Karar No
2025/4195
Karar Tarihi

T.C. D A N I Ş T A Y DOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2025/5024 Karar No : 2025/4195

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı-... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU : Davacı şirket tarafından, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı 2018 yılı kurumlar vergisi ile 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu; Danıştay Dokuzuncu Dairesince 2018/Ocak-Mart, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici vergiye ait kısım yönünden verilen bozma kararına uymak suretiyle kabul edip, Mahkeme kararının anılan kısmının kaldırılmasına, söz konusu kısım yönünden davanın süre aşımı yönünden reddine karar veren ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 3. fıkrasında, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kurala bağlanmıştır. Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur. Olayda, davacı şirketin sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı 2018 yılı kurumlar vergisi ile 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddedildiği, anılan kararın davalı idare tarafından temyizi üzerine Danıştay Dokuzuncu Dairesince, kararın 2018/Ocak-Mart, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici vergiye ait kısmı yönünden bozulduğu, Erzurum Bölge İdare Mahkemesince bozma kararına uymak suretiyle bozulan kısım yönünden davanın süre aşımı yönünden reddine karar verildiği görüldüğünden, bu kararı temyiz etme hakkı davacıya ait olup karşı taraf durumunda olan davalı idarenin bu kararla hukukî menfaatinin zedelendiğinden söz edilemez. Diğer yandan Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 13/03/2025 tarih ve E:2024/2532 ve K:2025/844 sayılı kararıyla, Bölge İdare Mahkemesi kararının, 2018/Ocak-Mart, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı geçici vergi dışında kalan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının onanarak kesinleştiği görüldüğünden, kesinleşen bu kısım hakkında da temyiz iddialarının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davalının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 13/10/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

Atıf: Danıştay 9. Daire, E. 2025/5024, K. 2025/4195, T. 13.10.2025, www.arakarar.com/karar/danistay-9-daire-2025-5024-e-2025-4195-k-dcca32d183be