Danıştay · 7. Daire
Danıştay 7. Daire 2023/329 E. 2025/1808 K.
- Mahkeme
- Danıştay
- Daire
- 7. Daire
- Esas No
- 2023/329
- Karar No
- 2025/1808
- Karar Tarihi
T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/329 Karar No : 2025/1808
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Nakliyat İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Otomobil satış bayiliği ile uğraşan davacı şirket tarafından, engelli raporu bulunan 5 kişiye satılan araç nedeniyle haksız olarak özel tüketim vergisi istisnasından yararlanıldığından bahisle, 2019 yılının Ekim, 2020 yılının Haziran, Aralık ve 2021 yılının Mayıs ve Ağustos dönemleri için tarh edilen özel tüketim vergisi ve tekerrür hükümleri de uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından 4760 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca özel tüketim vergisi istisnasından yararlanılarak yaptığı beş adet satış tarihinde, araç satın alan kişilerin engelli raporlarının bitiş tarihine 6 aydan kısa bir süre kalmış olduğunun tespit edildiği, Özel Tüketim Vergisi II sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği uyarınca, araç satışının özel tüketim vergisinden istisna olmadığından bahisle dava konusu işlem tesis edilmiş ise de; 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nda engelli raporlarının süreli olup olmaması hususunda herhangi bir kısıtlayıcı hüküm olmamasına karşın Özel Tüketim Vergisi II sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği ile rapor süresinin bitimine altı aydan az bir süre kalmaması kaydıyla bu süre içinde ilk iktisabı yapılacak taşıtlar bakımından söz konusu rapora dayanılarak istisnadan yararlanılabilineceği düzenlemesinin getirildiği görülmekle; kanunda öngörülmeyen bir düzenlemenin, daha alt hukuk normu olan Tebliğ hükmü ile getirilmesinin hukuka aykırı olduğu, buna göre üst hukuk normlarına aykırılık teşkil eden Tebliğ hükmü esas alınarak tesis edilen cezalı vergilendirme işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Özel Tüketim Vergisi II Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği uyarınca, 4760 sayılı Kanun'un 7. maddesinin 2. fıkrasına göre özel tüketim vergisi istisnasından yararlanılarak araç satın alan kişilerin engelli raporlarının bitiş tarihine 6 aydan kısa bir süre kalmış olduğunun tespit edildiğinden bahisle tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz isteminin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.