Bölge Adliye Mahkemesi ·

Bölge Adliye Mahkemesi 2026/401 E. 2026/282 K.

Mahkeme
Bölge Adliye Mahkemesi
Esas No
2026/401
Karar No
2026/282
Karar Tarihi

T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 42. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/401 - 2026/282 T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 42. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO : 2026/401 KARAR NO : 2026/282

TÜR K MİLLETİ ADINA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

BAŞKAN : ÜYE : ÜYE : KATİP :

İNCELENEN KARARIN: MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 31/01/2023 ESAS-KARAR NUMARASI : 2022/564 E., 2023/59 K. DAVACI :

DAVALI : DAVA : İstirdat KARAR TARİHİ : 02/11/2026 YAZIM TARİHİ : 02/11/2026

Yukarıdaki karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 352 madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ : Davacı vekili özetle: Van ilinde kurulacak olan ... ... Hidroelektrik santrali üretim tesisinde 14.06.2007 tarihinde ilgili mevzuat uyarınca üretim lisansı verildiğini, ... ... HES'in 25.03.2011 tarihinde işletmeye girdiğini, müvekkili şirketin bağlantı ve sistem kullanım anlaşmaları kapsamında davalı şirkete ödediği bedelleri ilgili mevzuat gereğince işletmeye giriş tarihi olan 25.03.2011 tarihinden 2016 Mart ayına kadar %50 teşvik indirimi ile ödediğini, akabinde EPDK tarafından alınan 17.09.2020 tarihli kararda, "Elektrik Piyasası Daire Başkanlığı'nın 15.09.2020 tarihli ve 52111265-38944 sayılı başkanlık makamına müzekkeresi çerçevesinde; 6446 sayılı elektrik piyasası kanununun Geçici 4. maddesinin 1. (a) bendi kapsamında sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanan indirim teşvikinin, sadece üretim tesislerinin veriş yönündeki sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanması gerektiğine"ne karar verildiğini, bunun üzerine davalı ... tarafından gönderilen yazı ile EPDK kurul kararı kapsamında 2011 Mayıs- 2016 Mart dönemlerine ait tüketim yönlü iletim sistemi kullanımı için 36.952,17 TL tutarlı fatura düzenlenerek bedelinin ödenmesinin talep edildiğini, müvekkilince faturaya itiraz edilerek iade edildiğini ancak müvekkilinin fatura bedelini ihtirazı kayıt ile 19.03.2021 tarihinde davalıya ödemek zorunda kaldığını, davalı şirketin faturaya dayanak gösterdiği kurul kararının Elektrik Piyasası Kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, Mülga 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanuna eklenen geçici 14/1-c maddesindeki iletim sistemi sistem kullanım bedellerinden beş yıl süreyle yüzde elli indirim yapılacağına ilişkin sürenin en son 31.12.2020 tarihine kadar uzatıldığını, madde metninde veriş/çekiş şeklinde bir ayrım yapılmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla EPDK tarafından 17.09.2020 tarihinde verilen kararın davalı şirket tarafından geriye yürütülerek müvekkili şirket hakkında 2011-2016 dönemine ait borç tahakkuk ettirilmesinin kabul edilemez nitelikte olduğunu ileri sürerek şimdilik 36.952,17 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili özetle; davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, Mülga 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa 09.07.2008 tarihli ve 5784 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 14. maddenin, birinci fıkrasının (c) bendinin, "c) 31/12/2012 tarihine kadar ilk defa işletmeye girecek üretim ve otoprodüktör lisansı sahibi tüzel kişilere aşağıdaki teşvikler sağlanır: Üretim tesislerinin, işletmeye giriş tarihlerinden itibaren beş yıl süreyle iletim sistemi sistem kullanım bedellerinden yüzde elli indirim yapılır" hükmünü amir olduğunu, 14.03.2013 tarihli 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun, Arz Güvenliğinin Sağlanmasına Yönelik Düzenlemeler başlıklı Geçici 4. maddesi ile, "(1) Kısa dönemde gerekli arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulması amacıyla, 31/12/2015 tarihine kadar ilk defa işletmeye girecek üretim lisansı sahibi tüzel kişilere, aşağıdaki teşvikler sağlanır. Bu sürenin beş yıla kadar uzatılmasına Bakanlar Kurulu yetkilidir. a) Üretim tesislerinin, işletmeye giriş tarihlerinden itibaren beş yıl süreyle iletim sistemi sistem kullanım bedellerinden yüzde elli indirim yapılır." hükmünün kabul edildiğini, bu sürenin en son 14.12.2014 tarihli ve 2015/8317 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile 31.12.2020 tarihine kadar uzatıldığını, müvekkilince bu Kanun hükümleri kapsamında 09.07.2008 tarihinden sonra ilk defa işletmeye giren üretim tesislerine iletim sistemini tüketim ve üretim yönlü kullanımlarına istinaden iletim bedeli faturalarında hem tüketim ve hem de üretim yönlü sistem kullanım bedellerinde beş yıl süre ile %50 teşvik uygulaması yapıldığını, ancak bu arada EPDK'nın 17.09.2020 tarihli ve 9548 sayılı kararı ile " ....6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun Geçici 4. üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanan indirim teşvikinin, sadece üretim tesislerinin veriş yönündeki sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanması gerektiğine" karar verildiğini, bu karar üzerine müvekkilince üretim tesisleri için Eylül 2020 tarihi itibarıyla düzenlenen iletim bedeli faturalarında sadece üretim yönlü sistem kullanım bedellerinde teşvik uygulandığını, tüketim yönlü sistem kullanım bedellerinin ise teşviksiz hesaplandığını, müvekkilince EPDK kararı doğrultusunda geçmiş dönemlerde tüketim yönlü olarak uygulanan teşvik nedeniyle müvekkili aleyhine sebepsiz zenginleşen davacıya önceki döneme ait tutarların iadesi için davaya konu faturanın düzenlendiğini, kanunda teşvik indiriminin amacının arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulması olarak belirtildiğini, santrallerin tükettiği elektrik bedellerine de indirim uygulamanın talebin artmasına sebep olacağını ve kanunun amacı ile örtüşmeyeceğini, müvekkili Teşekkül tarafından teşvik indirimine yönelik davacı adına tesis edilmiş herhangi bir idari işlem bulunmadığını, sadece davacı ile imzalanan Sistem Kullanım Anlaşması ve bu anlaşma gereği düzenlenen iletim bedeli faturalarının söz konusu olduğunu, EPDK kararı ile Kanundaki teşvik indiriminden müvekkili aleyhine haksız kazanç sağladığı anlaşılan davacı Şirketten sağladığı haksız kazancın iadesini gerektiğini ve sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanarak istemesinin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince "......Davacıya ait HES'in 25.03.2011 tarihinde işletmeye girdiği, mülga 4628 sayılı Yasa'ya göre beş yıllık teşvik süresi kapsamında Mart/2016 ayına kadar iletim sistem kullanım bedellerinin % 50 sinden muaf olduğu, dosya kapsamında söz konusu dönemde davalı ... tarafından İletim Sistemi Kullanım Anlaşmasında yer alan Maksimum Veriş ve Maksimum Alış kapasiteleri toplamı üzerinden sistem kullanım bedellerinin faturalandırıldığı ve davacı tarafından ödendiği, ancak daha sonra düzenleyici kurum olan EPDK tarafından 17.09.2020 tarihinde alınan 9548 sayılı Kurul kararında; “6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun Geçici 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sistem kullanım bedelleri üzerinden uygulanan teşvikin, sadece üretim tesislerinin veriş yönündeki sistem kullamm bedelleri üzerinden uygulanması gerektiğine” karar verilmiş olup, bu karar üzerine davalı ... tarafından 2011-2016 dönemlerindeki 5 yıllık teşvik süresinde önceden faturalanmış iletim sistem kullanım bedeli içinde yer alan maksimum alış yönündeki güç üzerinden % 50 teşvik indirimi oranı bazında davaya konu fark faturasının düzenlendiği anlaşılmaktadır. Alınan teknik bilirkişi raporu ile de belirlendiği üzere; HES’te elektrik üretimi yapılabilmesi için santralın mutlaka bir iç elektrik tüketimi ihtiyacı da bulunduğu, bu kapsamda, bir HES’te elektrik tüketimi olmaksızın bir elektrik üretimi yapmak mümkün bulunmadığından, yapılan üretim ile üretim için kullanılan tüketimin birbirlerinden sistem kullanım bedeli yönünden ayrılmasının teknik kriterlerle uyuşmadığı, HES tesisinin elektrik üretimi yapabilmesi için gerekli iç ihtiyacının elektrik arzını etkileyen bir tüketim olmadığı, HES’in net elektrik üretiminin ürettiği elektrikle tükettiği elektrik arasındaki farktan oluştuğu belirlenmiştir. Bu verilere göre; davacı tesislerinin mülga 4628 sayılı yasa kapsamında beş yıl süreyle tesisin işletmeye alındığı tarih itibariyle Nisan/2011 - Mart/2016 dönemleri arasında teşvik uygulanmasından yararlanma hakkının olması, Kanun hükümlerinde teşvikin “Sistem Kullanım Bedellerinden % 50 indirim yapılmasını” öngörmesi, gerek 4628 sayılı gerekse 6446 sayılı Yasa ve diğer mevzuatta maksimum alış veya maksimum veriş güçleri üzerinden teşvik uygulanacağına dair bir hüküm bulunmaması, İletim Sistem Kullanım Bedellerinin iletim sisteminin veriş ve alış yönünde toplam kullanım miktarı üzerinden hesaplanmakta olması, HES tesisinde enerji kullanımı olmadan elektrik üretimi yapılmasının söz konusu olmaması, HES tesisinin elektrik üretimi yapabilmesi için gerekli iç ihtiyacının elektrik arzını etkileyen bir tüketim olmaması, bir HES’in net elektrik üretiminin ürettiği elektrikle tükettiği elektrik arasındaki farktan oluştuğu, davalı tarafın dayanağı olan 17/09/2020 tarih ve 9548 sayılı EPDK kurul kararının karar tarihinden itibaren uygulanabileceği, geriye yönelik olarak bir sonuç doğurmayacağı, bu haliyle davacı tarafın istirdat talebinin yerinde olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne...." karar verilmiştir. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Taraflar arasındaki bağlantı anlaşması uyarınca müvekkili tarafından davacı tarafın sebepsiz zenginleşmiş olması nedeniyle davacı şirkete fatura düzenlendiğini, bu husus değerlendirilmeden karar verildiğini, teşvik indiriminin hem tüketim hem de üretim yönündeki sistem kullanım bedellerini kapsadığının iddia olunduğunu ancak %50 teşvik indiriminin tüketim yönündeki sistem kullanım bedellerini kapsadığına dair bir hüküm bulunmadığını, müvekkili kurumca EPDK kurul kararına istinaden teşvik indiriminden faydalananalar lehine sebepsiz zenginleşme sonucunu doğuracak şekilde hatalı uygulandığının kurul kararı ile belirlendiğini ve bu nedenle davacıya fatura gönderildiğini, teşvik indirimine yönelik davacıya tesis edilmiş bir işlem bulunmadığını, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE: Dava, Sistem Kullanım Anlaşmasından kaynaklanan istirdat taleplidir. Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK 353/1.b.1 madde gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere: 1-)Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1.b.1 madde gereğince esastan reddine, 2-)Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 2.524,20 TL istinaf harcından peşin alınan 631,05 TL'nın mahsubu ile bakiye 1.893,15 TL'nın davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına, 3-)İstinaf kanun yoluna başvuran tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan avansın karar kesinleştiğinde gideri içerisinden karşılanarak iadesine, 4-)HMK 359/4 madde gereğince kararın tebliği, harç tahsil müzekkeresi yazılması ve gider avansı iadesi işlemleri ile 302/5 madde gereğince kesinleşme kaydı ve kesinleşme kaydı yapılan kararların yerine getirilmesi için gerekli bildirimlerin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK 362/1.a madde gereğince miktar itibari ile kesin olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 02/11/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Atıf: Bölge Adliye Mahkemesi, E. 2026/401, K. 2026/282, T. 02.11.2026, www.arakarar.com/karar/bam-karar-2026-401-e-2026-282-k-fe9a9218996f