Bölge Adliye Mahkemesi 2022/1388 E. 2026/1265 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

17. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2022/1388 Esas

KARAR NO: 2026/1265

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : .... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ: 24/05/2022

NUMARASI: 2020/681 Esas, 2022/432 Karar

DAVA: SIRA CETVELİNE İTİRAZ (İflas Tasfiyesinde Düzenlenen Sıra Cetveline Yönelik Kayıt Kabul Ve Terkin Talebi (İİK 235))

KARAR TARİHİ: 01/10/2026

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili şirketin yönetiminin 678 Sayılı KHK kapsamında TMSF tarafından yürütüldüğünü, müvekkilinin hisse senedi açıklaması ile davalı müflis bankaya 04.06.2013 tarihinde 190.000,00 TL ve 03.02.2014 tarihinde 60.000,00 TL gönderdiğini, davalının iflasına karar verilmesi üzerine alacağın hisse senedi alacağı olarak kaydı, aksi takdirde adi alacak masaya kaydını talep ettiklerini, talebin reddedildiğini ileri sürerek 250.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işlemiş reeskont faizi ile birlikte masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevabında; davanın hak düşürücü süre içinde açılmamışsa reddi gerektiğini, iflas tasfiyesinde iflas masasına alacak yazdırabilecek olan kişilerin müflisten alacaklı olan üçüncü şahıslar olduğunu, davacının alacak talebinin hisse senedine dayandığını, tüm alacaklılara ödeme yapıldıktan sonra tasfiye bakiyesi kalması halinde hissederlara garameten ödeme yapılabileceğini, bu nedenle alacak kayıt talebinin reddedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın öncelikle usulden, aksi halde esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davacının tebliğ için masraf yatırmadığı, sıra cetvelinin en son 04.06.2018 tarihinde ilan edildiği, davanın son ilan tarihinden itibaren 15 günlük hak düşürücü sürede açıldığı, TTK'nin 480/3. maddesinde "Pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına ilişkin hakları saklıdır." hükmüne yer verildiği, bu nedenle anonim şirket ortağının ödediği sermaye miktarı için şirketten alacaklı olamayacağı, zira ortakların payları için yapılan ödemelerin ortaklığın sermayesini oluşturduğu, sermaye payı ise ortaklığa verilmiş bir borç olmadığından, ortaklığın iflası halinde ortakların kural olarak iflas alacaklısı olamayacakları, diğer bir anlatımla, ortakların ödedikleri sermaye borcunu iflas masasına alacak olarak kaydettiremeyecekleri, ancak pay cetveline göre paylaşım yapıldıktan sonra ve İİK'nin 196. maddesi uyarınca faiz ödemelerinden sonra masada para kalması halinde pay sahiplerine ödeme yapılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; bilirkişi raporunda müvekkil şirketin davalıdan 250.000,00 TL ödeyerek hisse aldığının tespit edildiğini, ilk derece mahkemesinin Yargıtay görüşüne dayanarak davanın reddine karar vermişse de, Yargıtay 19. HD'nin konusu para olmayan hisse senedi alacağının ona eşit miktarda para alacağına çevrilerek iflas masasına kaydının istenebileceği yönünde kararlarının da bulunduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRMESİ VE GEREKÇE

Dava; kayıt kabul istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince, davada idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karar istinaf ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. İdari mahkemesince de uyuşmazlıkta adli yargının görevli olduğuna dair karar vermesi üzerine dosyanın gönderildiği Uyuşmazylık Mahkemesi'nin 26.10.2020 tarih ve 2020/408 Esas, 2020/437 Karar sayılı kararı ile davada adli yargının görevli olduğuna karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesinin kararından sonra yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş, davalı vekili hükmü istinaf etmiştir.

İİK'nın 234/1. maddesi, "iflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü içermektedir. İflas idaresinin, sıra cetveli ile birlikte, sıra cetveli ile ilgili olan bütün bilgileri (deliller, diğer belgeler) de iflas idaresine vermesi gerekir. Bundan sonra, iflas idaresi, sıra cetvelinin iflas dairesine verildiğini ve orada alacaklıların ve (mülkiyet dışındaki) istihkak iddiası sahiplerinin incelemesine hazır olduğunu ilan eder. (Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, 2013, İkinci Baskı, Ankara, sh. 1327.)

İİK'nın 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. İİK'nın 234/2. madde hükmü uyarınca yapılan tebligat bilgi verme mahiyetinde olup dava açma süresi bu tebligat ile başlamaz. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesine göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır. Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır (Yargıtay 23 HD'nin 2015/5275 Esas, 2016/2424 Karar sayılı kararı).

Somut davada iflas idaresi 11.07.2018 tarihli yazı cevabında; davacının müracaat esnasında gider avansı ( tebligat masrafı ) yatırmadığı, sıra cetvelinin 01.06.2018 tarihinde Yeni Şafak Gazetesinde, 04.06.2018 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği bildirilmiştir. Buna göre davacının tebligat için masraf vermediği, sıra cetvelinin 04.06.2018 tarihinde ilan edildiği, eldeki davanın İİK'nın 235/1. maddesi hükmü uyarınca son ilan tarihi olan 04.06.2018 tarihinden itibaren 15 günlük hak düşürücü süre içinde en son 19.06.2018 tarihinde açılması gerekirken, 27.06.2018 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hak düşürücü sürede açılmayan davanın reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile .... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/... Esas, 2022/... Karar sayılı ve .../05/2022 tarihli kararının 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince KALDIRILMASINA, yeniden esas hakkında HÜKÜM TESİSİNE,

2-a)Hak düşürücü sürede açılmayan davanın REDDİNE,

b)Hüküm tarihinde yürürlükte bulanan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 732,00 TL peşin harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

c)Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde BIRAKILMASINA,

d)Davalı tarafından yapılan 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE,

e)Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AÜTT gereğince takdir olunan 45.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE,

İstinaf Giderleri Yönünden

3-Hüküm tarihinde yürürlükte bulanan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 732,00 TL harçtan davacı tarafından yatırılan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 651,30 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA,

4-Davacı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde BIRAKILMASINA,

5-Davalı tarafından yapılan istinaf yargılama gideri bulunmadığından bu konuda karar verilmesine YER OLMADIĞINA,

6-6100 sayılı HMK'nun 333. maddesi gereğince taraflarca yatırılan gider avansının kullanılmayan kısmının hüküm kesinleştiğinde ve kararın tebliğ gideri karşılandıktan sonra artan kısmının yatıran tarafa İADESİNE,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.2 bendi ile aynı Kanunun 361.1 maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerisinde Yargıtay nezdinde Temyiz Kanun Yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.01/10/2026