Bölge Adliye Mahkemesi 2022/1382 E. 2026/1264 K.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

17. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO: 2022/1382 Esas

KARAR NO: 2026/1264

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

DAVA: ALACAK (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)

KARAR TARİHİ: 01/10/2026

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; taraflar arasında 12.05.2016 ve 13.06.2016 tarihli iki adet Ajans Sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme süresinin bir yıl olduğunu, ancak sözleşmenin bitim tarihinden itibaren 30 gün önce feshi ihbarda bulunulmadığından sözleşmelerin birer yıl daha uzadığını, ajans sözleşmeleriyle kendilerini bağlayan ajansların teamül gereği aynı işkolundan başka bir firma ile çalışamayacaklarını, uzayan sürede davacının birinci sözleşme için iki aylık KDV dahil toplam 22.420,00 TL ödeme, ikinci sözleşme için ise bir aylık KDV dahil 19.470,00 TL ödeme yaptığını, ancak ilk sözleşme için KDV hariç aylık 9.500,00 TL olmak üzere 10 aylık 95.000,00 TL, ikinci sözleşme için ise KDV hariç aylık 16.500,00 TL olmak üzere 11 aylık 181.500,00 TL alacakları bulunduğunu, ticari temerrüt faizi ile birlikte alacaklarının ilk sözleşme için 143.250,00 TL'ye, ikinci sözleşme için 273.000,00 TL'ye ulaştığını, ayrıca 3 adet faturanın KDV'lerinin vergi dairesine ödendiğini, sözkonusu KDV tutarının ise 13.435,00 TL olduğunu, buna göre 15.11.2017 tarihi itibariyle toplam 437.420,00 TL alacakları bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 437.420,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevabında; sözleşmelerde münhasırlık yetkisi bulunmayıp, davacı ajansın başka firmalarla çalışmasının mümkün olduğunu, sözleşmenin süresinden önce feshi durumunda, bir yıllık sözleşme bedelinin ödenmesi gerektiğine dair bir zorunluluk bulunmadığını, sözleşmenin ihtiyaci karşılamaması nedeniyle farklı hizmet verilmesinin görüşüldüğünü, davacının teklifi kabul etmeyerek vermediği hizmet için fatura düzenlemeye devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece;

sözleşmelerin sözleşme kapsamında belirtilen şekillerde fesih edildiğine dair bir belgenin bulunmadığı, bu haliyle bir yıl daha uzadığı, bunun neticesinde davacı tarafından davalı şirkete faturalar kesildiği, düzenlenen faturaların her iki şirketin ticari defterlerine kaydedildikleri, davalının fatura bedellerini ödemediği, davalı şirketin gerçekleştirdiği bir kısım ödemelerin, taraflar arasındaki sözleşmenin süresi dışında düzenlenen faturalara ilişkin olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 276.500,00 TL asıl alacak, 90.307,97 TL faiz olmak üzere toplam 366.807,97 TL nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; KDV ve faiz talepleri ile ilgili karar verilmediğini, dava dilekçesi içeriğinden faiz istendiği belli olmasına rağmen talep sonucunda faiz istemine yer verilmemiş olmasının faiz istenmediği anlamına gelmeyeceğini, bu nedenle sonuç kısmında yer almasa bile faiz istemi hakkında karar verilmesi gerektiğini belirterek karar verilmeyen faiz yönünden kararın kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.Davalı vekili istinaf başvurusunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRMESİ VE GEREKÇE

Dava; faturalara dayalı alacağın işlemiş faiz ve KDV ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece; bilirkişi rapor ve ek raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile 276.500,00 TL asıl alacak, 90.307,97 TL faiz olmak üzere toplam 366.807,97 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, davacı vekili hükmü istinaf etmiştir.

1-Davacı vekili, KDV ve faiz alacağı yönünden karar verilmediğini belirterek hükmü istinaf etmişse de, ilk derece mahkemesinin fazlaya dair istemi reddettiği gözetildiğinde, davacı vekilinin bu talepler hakkında karar verilmediği yönündeki istinaf nedeninin reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde neticei talep olarak; asıl alacak, işlemiş faiz ve KDV tutarı olarak toplam 437.420,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, ayrıca asıl alacağa yönelik dava tarihinden itibaren faiz talebinde bulunmamıştır. İlk sözleşme için KDV hariç aylık 9.500,00 TL olmak üzere 10 aylık 95.000,00 TL, ikinci sözleşme için ise KDV hariç aylık 16.500,00 TL olmak üzere 11 aylık 181.500,00 TL alacak bulunduğu, ticari temerrüt faizi ile birlikte alacaklarının ilk sözleşme için 143.250,00 TL'ye, ikinci sözleşme için 273.000,00 TL'ye ulaştığı beyan edilmiştir.

Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir (HMK m. 26). Somut olayda davacının davadan önce işlemiş faiz dışında ayrıca bir faiz talebi bulunmayıp, mahkemece 276.500,00 TL asıl alacak, 90.307,97 TL faiz alacağına hükmedilmesi ile yetinilmesi ve ayrıca faize hükmedilmemesi yerindedir.

Öte yandan bilirkişi raporunda; fatura düzenlenmediğinden aylık hizmet bedeli KDV eklenmeyerek belirlenmiş ve toplam alacak hesaplanmıştır. Bilirkişi ek raporunda da kök rapordaki hesaplamalar tekrarlanmıştır. Davacı ek rapora itiraz etmediği gibi duruşmada raporların lehine olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda davacının KDV yönünden rapora itirazda bulunmadığı ve davalı yararına usuli kazanılmış hak doğduğu gözetildiğinde, davacının KDV alacağını istinaf başvurusuna konu etmesi de doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince reddine esastan reddine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1-(Kapatılan).... Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/... Esas, 2022/... Karar sayılı ve .../06/2022 tarihli kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 bendi gereğince esastan REDDİNE,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 732,00 TL harçtan davacı tarafından yatırılan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 651,30 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA, davacı tarafından 01/07/2022 tarih, AB2022 Seri No, 261157 Sıra nolu makbuz ile fazla yatırılan istinaf harçlarının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde BIRAKILMASINA,

Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1b-1 bendi ile aynı kanunun 361.1 maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta süre içerisinde Temyiz Kanun Yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar verildi.01/10/2026