Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2026/398 E. 2026/473 K. – Manevi Tazminat

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2014 E., 2024/1854 K. ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 18.01.2024 tarihli ve 2021/879 Esas, 2024/662 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince verilen direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre davacı vekili dava dilekçesi ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince 3.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararını davacı vekilinin temyiz ettiği anlaşılmakla uyuşmazlık konusu miktar 100.000,00 TL'dir. Görüldüğü üzere temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararını verdiği 23.10.2024 tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır. Hâl böyle olunca davacı vekilinin temyiz başvurusunun miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin temyiz başvurusunun MİKTARDAN REDDİNE, İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin direnme kararını veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.09.2026 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.