Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/970 E. 2026/3083 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/970
Karar No
2026/3083
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1940 E., 2025/2247 K. DAVA TARİHİ : 19.07.2020 İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/435 E., 2025/157 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.06.1992 tarihinde çalışmaya başladığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını alamadığını, 21.10.2019 tarihinde emekli olduğunu, müvekkilinin işe başladığı tarihten emekli olduğu tarihe kadar olan çalışma süresinin hesaplanarak belirlenecek derece ve kademesinin uyarlanarak, toplu iş sözleşmesi uyarınca ödenmeyen fark ikramiye, ilave tediye, ücret, sosyal yardım, yemek yardımı, vasıta yardımı, giyim yardımı, yolluk, fark kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazı ile zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının talep edilen alacaklarının ödendiğini, haftanın altı günü çalışma yapıldığını, fazla çalışma yapılmadığını, puantaj cetvellerinde bu durumun ispat edilebildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 05.06.1992-21.10.2019 tarihleri arasında çalıştığı, davacının emekli olduğu tarihte brüt ücretinin 6.707,06 TL olduğu, davacının sendika üyesi olduğu ve toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalanması gerektiği, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı, kıdem tazminatının ödendiği, fazla çalışma yaptığı, hafta tatillerinde çalıştığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Husumet itirazının değerlendirilmediğini, 2. Zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 3. Alacaklara bedel artırım tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini, 4. Talep edilen alacakların ödendiğini, 5. Davacı ile aynı yerde çalışmayan tanıkların da beyanlarının hükme esas alındığını, 6. Davacıya ücret dışında yapılan ödemeler olduğunu ancak banka kayıtlarında ücret açıklaması ile yapılmadığını, banka ödemeleri ile ücret bordrolarının karşılaştırılması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, fark ikramiye, ilave tediye, ücret, sosyal yardım, yemek yardımı, vasıta yardımı, giyim yardımı, yolluk, fark kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları ve zamanaşımı noktalarında toplanmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/970, K. 2026/3083, T. 13.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-970-e-2026-3083-k-9ce5a19bc02f