Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/928 E. 2026/3271 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1412 E., 2025/1454 K. DAVA TARİHİ : 30.06.2020 İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/370 E., 2022/162 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 05.04.2017-09.06.2017 tarihleri arasında davalı işveren bünyesinde ...Kampüsü Kız Yurdu yemekhanesinde çalıştığını, 09.06.2017 tarihinde işten çıkarıldığını, işten çıkış kodunun (19) (mevsim bitimi) olarak bildirildiğini, davacının işe başlatılmadığı gibi çıkış kodunun da değiştirilmediğini, davacının bu kod sebebi ile başka bir işe alınmadığını, Türkiye İş Kurumunun imkânlarından faydalanamadığını, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek çıkış kodunun düzeltilmesine ve kod nedeniyle uğradığı maddi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 05.04.2017-09.06.2017 tarihleri arasındaki çalışmasına karşılık bütün hak ve alacaklarının ödendiğini, işten ayrıldıktan sonra iki yıl içerisinde herhangi bir talebinin olmadığını, davacının iddia ettiği gibi işten çıkış kodunun vermiş olduğu bir zararın söz konusu olmadığını, bu süre içerisinde davacının başka işyerlerinde sigortasız çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çıkış kodu (19) (mevsim bitimi) şeklinde bildirilmiş ise de mevsim bitimi olarak işine ara verdirilen davacının yeniden işe başlatılmadığı gibi bu kod gereği işe başlatılacak diye düşünüldüğünden başka bir işyerinde de çalışma yapamadığı, bu hâliyle de davacının hem çalışmadığı dönem yönünden hem de başka bir işyerinde işe başlayamadığından mağduriyet yaşadığının anlaşıldığı, davalı işverence sigorta kayıtlarında gösterilen (19) (mevsim bitimi) fesih kodunun hatalı olduğunun tespitine ve kodun (04) (belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından feshi) olarak düzeltilmesine karar vermek gerektiği, davacının iş kodu farklı olsaydı dahi davacının prim ödeme koşulunu yerine getiremediğinden işsizlik ödeneği almaya hak kazanamayacağı görüldüğünden davacının maddi bir zararı bulunmadığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün müzekkere cevabında "İlgi tarih ve sayılı yazıya istinaden; Kurumumuz kayıtlarında yapılan incelemede Dav acı H.T'nin 09.06.2017-30.06.2020 tarihlerinde işsizlik sigortası için başvur uda bulunmadığı tespit edilmiştir. Davacının işten çıkış kodu işsizlik maaşını almaya elverişli bir kod olsa ydı 09.06.2017-30.06.2020 tarihleri arası '' İÖ’ye hak kazanabilmek için son üç yıl içinde en az 600 İS primi ödeme'' koşulu yerine getirilmediğinden işsizlik ödeneği almaya hak kazanamayacağı anlaşılmıştır. ..." denildiği, davacının eldeki davayı işten çıkıştan yaklaşık 3 yıl sonra 30.06.2020 tarihinde açtığı, Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün müzekkere cevabından davacının işsizlik ödeneğinden yararlanmak için herhangi bir başvurusu olmadığı, ayrıca davacının yargılama aşamasında 22.07.2020-18.08.2020 tarihleri arasında ... ... Turizm Taşımacılık Ticaret Limited Şirketinde çalıştığı, böylece davacının davalı tarafından işten Kod (19) ile çıkışının verilmesinden sonra dava dışı başka bir işveren nezdinde çalıştığının sübuta erdiği, davacının işten çıkış koduna yönelik tespit talebinde güncel hukuki yararının bulunmadığının anlaşıldığı, eldeki davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken aksi değerlendirme ile davanın kabulüne ilişkin kurulan hükmün hatalı olduğu, davacının işten çıkış tarihi itibarıyla işsizlik ödeneğinden yararlanma koşulunun bulunmadığı, buna bağlı olarak davalı işverenin eyleminden kaynaklı maddi zararının olmadığı, davacı tarafın bu yöne ilişkin istinafının yerinde olmadığı belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davacının işten ayrılış kodunun düzeltilmesi talebinin hukuki yarar yokluğundan reddine, davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkilinin, yanlış çıkış kodundan dolayı uzun yıllar çalışamadığını, 2. Maddi tazminatın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, 3. Hukuki yarar yokluğuna ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu, 4. Davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, işten çıkış kodunun düzeltilmesi talebinde davacının hukuki yararı bulunup bulunmadığı ile maddi tazminata hak kazanıp kazanmadığına ve vekâlet ücretine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.