Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/927 E. 2026/3272 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2336 E., 2025/1978 K. DAVA TARİHİ : 24.07.2020 İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 17. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/223 E., 2022/225 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.06.2004 tarihinden işten çıkartıldığı 18.06.2020 tarihine kadar davalının sahibi bulunduğu 34... plakalı ... güzergah hattındaki dolmuşta kesintisiz şekilde şoför olarak çalıştığını, işveren tarafından hiçbir sebep gösterilmeden müvekkilinin iş sözleşmesine son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tati ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkiline ait minibüs hattında 34... plakalı araçta 01.10.2008 tarihinde şoför ünvanıyla göreve başladığını, 30.03.2020 tarihinde kendi talebi doğrultusunda iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının mesai saatleri konusundaki beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, sektörel olarak minibüs hatlarında vardiyalı sistemle çalışıldığını, davacının çalıştığı dönem boyunca hiçbir zaman tek şoför ile çalışmadığını, hep ikinci bir şoförün olduğunu, davacının çalışma saatlerinin 05.30-09.00 arasında olduğunu, o saatten sonra ikinci şoförün aracı devraldığını, ... Büyükşehir Belediyesi Toplu Taşıma Hizmetleri Genel Müdürlüğüne bu durum bildirildiğini, davacının haftanın 7 günü çalışmadığını, bayram ve resmî tatillerde yedek şoförün çalıştırıldığını, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığı ve 4.500,00 TL ücret aldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının müvekkiline 21.000,00 TL borcu bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının imzasını havi ibranamede belirttiği başlangıç tarihinin işe giriş tarihi olarak kabul edildiği, davalı tanığı B.Ö'nün beyanı gözetilerek davacının 01.01.2006-17.06.2020 tarihleri arasında geçen 14... ay 17 günlük hizmet süresi üzerinden hesaplama yapıldığı, davacı tanık beyanı ve emsal ücret araştırmasına göre davacı iddiasına itibarla net 4.500,00 TL, brüt 6.294,50 TL ücret aldığının kabul edildiği, dosya kapsamına göre davalının davacının iş sözleşmesini bu tazminatları ödemeyi gerektirmeyecek şekilde feshettiğini ispatlayamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, davacı asılın kullandığını ikrar ettiği 50 günün mahsubu ile 200 gün üzerinden yıllık ücretli izin alacağının hesaplandığı, davacının çalışma şekli ve beyanı gözetilerek ödenmemiş ücret alacağının bulunmadığının anlaşıldığı, davacının asgari geçim indirimi alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği, davacının dinlenen tanık beyanlarına göre fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının olduğunu ispatladığı,, davacının haftada 6 gün çalıştığı anlaşıldığından hafta tatili ücreti alacağının reddi gerektiği, %40 oranında indirim uygulanacağı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. Fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından yapılan %40 indirim oranının yüksek olduğunu, b. Ücret alacağına ilişkin talebin reddinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının yevmiye usulü çalıştığını, sabit ücretinin bulunmadığını, ücretinin hatalı belirlendiğini, b. Taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, c. Zamanaşımı def'inde bulunulduğunu, d. Talep edilen resmî belge niteliğinde deliller toplanmaksızın takdiri delillere itibar edilmesinin, usul ve kanuna aykırı tek bir bilirkişi raporu üzerinden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, e. Davacının fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını, f. Hizmet süresinin hatalı tespit edildiğini, G.Yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının bulunmadığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığı, hizmet süresi, ücretin miktarı, davacının talep ettiği tazminat ve alacaklara hak kazanıp kazanmadığı, alacakların hesabı ve zamanaşımına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.