Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/694 E. 2026/2818 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/694
Karar No
2026/2818
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1525 E., 2025/1403 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/674 E., 2022/112 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.05.2017- 08.07.2019 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı nedenle sonlandırıldığını ve hak ettiği tazminatların ödenmediğini, diğer çalışanlarla müvekkili arasında ayrımcılık yapıldığını, davalı işverenin kötüniyetli olduğunu belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, eşit davranmama tazminatı, yıllık ücretli izin ve manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, babasının muhasebe müdürü olarak atanması üzerine kendisinin işe alındığını ve diğer çalışanlara göre çok yüksek bir maaşla istihdam edildiğini, EXPO görev yetkisi sonlandırılmasına rağmen diğer görevlerinin devam ettiğini ancak aranmasına rağmen bir süre işe gelmediğini, Şirketin bilgisayarlarını şifrelediğini ve yetkililere vermediğini, kendi puantaj kayıtlarında oynama yaparak babasının da onayıyla haksız kazanç sağladığını, tüm bu sebeplerle iş sözleşmesinin haklı bir şekilde sonlandırıldığını ve herhangi bir tazminata hak kazanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, davacının bakiye 14 gün yönünden almaya hak kazandığı yıllık izin ücret alacağının olduğu, iş sözleşmesinin sonlanma şekli itibarıyla yukarıda bahsi geçen kişilik haklarını zedeleyici nitelikte şahsına yönelik işverenin herhangi bir kusur veya ihmalinin bulunmadığı, davacının manevi tazminata hak kazanmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1. 4.200 personele ilişkin bilgilerin olduğu bilgisayarın şifrelenmesinin olağan olduğunu, insan kaynakları personeli tarafından şifrelere ulaşılabildiğini, sebep yaratmak amacıyla şifrenin bilinmediğine ilişkin tutanaklar tutulduğunu, 2. Davalı Şirket tanıklarının gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarını, 3. İş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, 4. Müvekkilinin mobbinge (psikolojik taciz) maruz kaldığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi, yıllık ücretli izin, kötü niyet tazminatı, eşit davranmama tazminatı, manevi tazminat alacaklarının ispatı ile hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/694, K. 2026/2818, T. 30.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-694-e-2026-2818-k-7f03e6fadda5