Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/611 E. 2026/2858 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/611
Karar No
2026/2858
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2493 E., 2025/2251 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Çan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2021/373 E., 2023/240 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2016 Kasım-09.09.2021 tarihleri arasında davalı bünyesinde borucu ekip başı olarak çalıştığını, 2019 Temmuz tarihine kadar olan çalışmasının davalı bünyesinde alt işveren firmaya kayıtlı olarak gerçekleştiğini, iş sözleşmesinin müvekkili işçi tarafından haftalık yasal çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yapması, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatillerde çalışmasına devam etmesine karşın karşılığı ücretlerin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili bünyesinde 24.06.2019-16.09.2021 tarihleri arasında çalıştığını, bu tarih öncesinde davacının çalışmış olduğu alt işveren firma ile müvekkili arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmaması nedeniyle taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığını, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haksız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf tanıklarının dava dışı .. Şirketinin "taşeron firma" olduğuna dair beyanları da nazara alındığında davalı işverenin tüm çalışma döneminden sorumlu olduğu, davacının haftalık yasal çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatillerde çalıştığına ilişkin iddiasının beyanlarına başvurulan tanık anlatımları ile ispatlandığı, karşılığı ücretin ödendiğinin ise davalı işveren tarafından ispatlanamadığının anlaşıldığı, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının kıdemine göre hak kazandığı bakiye yıllık ücretli izin haklarının kullandırıldığı veya karşılığı ücretin ödendiğinin davalı işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücret alacaklarının bulunduğuna ilişkin kabul ile buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığına ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde bulunduğu, dosya kapsamında 2019 yılı Haziran ayından itibaren bordroların sunulduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının asgari ücretin 1,96 katı ücretle çalıştığı esas alınarak hesaplama yapılması doğru değil ise de bordro ücretleri esas alınarak hesaplama yapılması hâlinde belirlenen fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücret alacaklarının hükmedilen tutarları aşması nedeniyle (hesaplamalar sırasında asgari ücretin 1,96 katı esas alınmış olup yukarıda yer verilen bordro ücretleri asgari ücretin 1,96 katından yüksek olduğundan) hesaplamaya esas tüm dönem bakımından değerlendirme yapıldığında davalı aleyhine bir duruma rastlanmadığı, hesaplamanın bordro ücretine göre yapılması gerektiğinden davalı istinafı gerekçe itibarıyla yerinde görülmüş ise de alacak tutarlarının aynen korunduğu, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücret alacaklarının belirsiz alacak davası olarak açılması nedeniyle hükmedilen tutarlara dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin davacı iddiasının ispatlanamadığını, 2. Husumet itirazının değerlendirilmediğini, 3. Davacının ödenmeyen hak ve alacağının bulunmadığını, 4. Faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlendiğini, ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği ve buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, husumet, davacının yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı ile faiz başlangıç tarihine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/611, K. 2026/2858, T. 31.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-611-e-2026-2858-k-0172aa680874