Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2335 E. 2026/4944 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/551 E., 2025/2052 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 34. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/338 E., 2022/882 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirket nezdinde 19.06.2014-22.07.20 16... .11.2016-18.10.2021 tarihleri arasında 2 dönem hâlinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, bir kısım ücret alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ücret, sefer prim ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, ücretinin bordrolarda gösterildiği kadar olduğunu, yıllık izinlerinin kullandırıldığını ve ödenmeyen alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Şirkette 19.06.2014-22.07.20 16... .11.2016-18.10.2021 tarihleri arasında çalıştığı, işten ayrılmadan önceki ücretinin garanti ücret+sefer priminden oluştuğu, davacının ödenmeyen ücret alacakları bulunduğundan iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı, ödenmeyen yıllık ücretli izin, sefer primi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının bulunduğu, ücret alacağının ise ödendiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ulusal bayram ve genel tatil ücreti tanık beyanlarına göre hesaplandığından indirim yapılmasının yerinde olduğu, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2017/10248 Esas, 2019/21234 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere yıllık ücretli izin alacağının sabit ücrete harcırah/sefer primi eklenerek bulunacak aylık ücret üzerinden hesaplanması gerektiği, aksi yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Müvekkili Şirkette prim uygulamasının bulunmadığını, asgari ücrete ek olarak harcırah verildiğini, harcırah ile şoförün ve aracın ihtiyaçlarının karşılandığını, sürekli ve düzenli bir ödeme olmadığını, yıllık ücretli izin alacağı hesaplanırken sefer priminin ücrete dâhil edilmesinin hatalı olduğunu, 2. Davacı ile menfaat birliği içinde olan tanık beyanlarına göre hazırlanan raporların hükme esas alınmaması gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacının yıllık ücretli izin alacağının hesabına esas ücretin belirlenmesine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.