Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/2196 E. 2026/5080 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/2046 E., 2025/2743 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 2. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/348 E., 2024/378 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.06.2014-10.08.2023 tarihleri arasında makine bakım teknisyeni olarak çalıştığını, davacının son aylık ücretinin brüt 23.500,00 TL olduğunu, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, prim ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunulduğunu, davacının iş sözleşmesini hür iradesiyle istifa ederek sona erdirdiğini, fesih haklı nedene dayanmadığından kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının müvekkili Şirket nezdinde yıllık ücretli izin alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, ödenmeyen prim alacağının bulunduğu, yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalıya ait işyerinde 02.06.2014-10.08.2023 tarihleri arasında makine bakım teknisyeni olarak çalıştığı, dosyada istifa dilekçesi bulunmamakla davacının istifa ettiği yönündeki davalı iddiasının ispatlanamadığı, davacının yıllık izin kullanırken yıllık izin dönemine ilişkin ücretinin izne başlamadan önce peşin olarak ödenmemesi ve performans priminin ödenmemesi nedenleriyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, buna göre kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin kartının dikkate alınmasında usul ve yasaya aykırı yan bulunmadığı, ancak davalı yanın 13.09.2024 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu 3 adet yıllık izin kartında toplam 77 günlük yıllık izin kullanımının kayıtlı olduğu, Mahkemece yıllık izin kullanılan günlerin eksik hesaplandığı, yıllık ücretli izin ve performans primi için temerrüt tarihi olan arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; a. Davacının istifa ederek iş sözleşmesini sonlandırdığını, b. Davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığını, c. Davacının prim alacağının bulunmadığını, d. Alacaklara uygulanan faizi kabul etmediklerini ileri sürmüştür. 2. Davacı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; a. Hizmet süresinin hatalı belirlendiğini, b. Yıllık izin kullanımına ilişkin belgelerin süresinden sonra sunulduğunu ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; hizmet süresi, davacının kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve performans primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı, yıllık ücretli izin alacağının hesaplanması, hükmedilen faiz türü ve başlangıç tarihlerine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.