Yargıtay · 9. Hukuk Dairesi

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1752 E. 2026/5083 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1752
Karar No
2026/5083
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2679 E., 2025/2998 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 12. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/64 E., 2025/221 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/2 hükmü gereğince duruşma isteğinin miktardan reddi ile incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerlerinde 17.12.2012-09.02.2024 tarihleri arasında mağaza müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının iddialarını reddettiklerini, feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında toplanan deliller ve dinlenen tanık anlatımlarından davacının davalı işyerinde mağaza müdürü olarak görev yaptığı, davacının görev yaptığı mağazanın bulunduğu yerin bölge müdürünün davacıya ve diğer mağaza personeline kötü davrandığı, bağırıp çağırdığı, davacının yazılı rızası olmamasına rağmen görev yaptığı mağazayı değiştirdiği, davacının yıllık izin talebini davacı rızası olmaksızın sistemden sildiği, davacıya görevi kapsamında olmamasına rağmen mağazaya gelen ürünlerin kolilerini açma, kolileri taşıma ve depoya kaldırma işleri yaptırıldığı, davacının iş sözleşmesini bu nedenlere dayalı olarak haklı sebeple feshettiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanlarından davacıya görevi dışında işlerin yaptırıldığı, bölge müdürü tarafından davacıya ve diğer mağaza çalışanlarına baskı uygulandığı, davacının görev yerinin değiştirildiği anlaşılmakla davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği, İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yerinde görüldüğü, dosya kapsamında yapılan incelemede son bir yıl içinde davacıya yapılan prim ödemelerinin süreklilik arz ettiği görülmekle davalı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazının yerinde görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. Davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshetmediğini aksine istifa ettiğini, 2. Davacının suç teşkil eden eylemlerde bulunduğunu, haksız ve mesnetsiz iddialarla iş sözleşmesini feshettiğini, 3. Giydirilmiş brüt ücretin hatalı hesaplandığını ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedilip feshedilmediği ve buna bağlı olarak kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1752, K. 2026/5083, T. 03.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-hukuk-dairesi-2026-1752-e-2026-5083-k-74d72923d39d