Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2026/1806 E. 2026/2753 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi EK KARAR TARİHİ : 17.12.2025 İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2023/516 E., 2025/6 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 17.12.2025 tarihli ek karar ile kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince reddedilen miktar dikkate alınarak temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiş ise de işçinin çalışma süresi, iddia edilen ücret, alacak taleplerinin niteliği, dava dilekçesi ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında verilen kararın kesinlik sınırının altında kaldığından söz edilemeyeceğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362/1-(a) hükmünde belirtilen miktar itibarıyla kesinlik sınırına bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmelidir. Bu durumda temyiz dilekçesinin miktardan reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 17.12.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekir. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda asıl karara yönelik temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 07.08.2020-03.03.2023 tarihleri arasında davalı Şirkette çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ile fazla çalışma alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin istifa etmesi nedeniyle sona erdiğini bu nedenle kıdem tazminatını hak kazanmasının mümkün olmadığını, davacının alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ödenmemiş bir kısım alacakları olduğu ve iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği hususlarını ispat ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 2. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 15.04.2025 tarihli ek karar ile; istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvusurunun reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin 15.04.2025 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçelerinde; istinaf başvurusunun usulden reddi sonucuna gidilmeden önce, dosya içindeki başvuru ve kayıt akışı, mahkeme/kalem işlemleri ve Ulusal Elektronik Tebligat Sistemi kayıtlarının tümüyle değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacı vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olup olmadığına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; 1. Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.12.2025 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Ek karar yönünden alınan temyiz harcının istek hâlinde ek kararı temyiz edene iadesine, asıl karar yönünden aşağıda yazılı temyiz giderinin asıl kararı temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.