Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2022/3651 E. 2026/4451 K. – Çocuğun Cinsel
Konu: Çocuğun Cinsel İstismarı
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/3651
- Karar No
- 2026/4451
- Karar Tarihi
- Konu
- Çocuğun Cinsel İstismarı
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/281 E., 2020/48 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında yeğeni olan mağdureye karşı değişik tarihlerde pantolonunu çıkarmaya çalışmak, yanaklarından ve boynundan öpmek, kucağına oturtarak kendisine yaslandırmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin aşamalardaki ayrıntılı ve tutarlı anlatımı, beyanlarına itibar edilebileceği yönündeki uzman görüşü, mağdurenin babaannesi ve dedesinin birbiriyle tutarlı anlatımları, sanığın mağduru sık sık arıyor olduğunu kabul etmiş olması gözetilmeden sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak; Sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama sonucunda "delil yetersizliği" gerekçesiyle beraat hükmü kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230/2. maddesine muhalefet edilmesi Dairemiz tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli, 2017/257 Esas, 2017/373 Karar sayılı hükmünde yer alan "delil yetersziliğinden" ibaresinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.05.2026 tarihinde karar verildi.