Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9601 E. 2023/5069 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/176 E., 2015/337 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2015 tarihli ve 2015/176 Esas, 2015/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından sabit olan sanığın sevk maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken aksine uygulamayla beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın; "Olay tarihi olan 17.08.2014 tarihi saat akşam 20.30 sularında Tanık ...'nın içecek bir şeyler almak üzere sanık ve katılan mağdurla beraber oturdukları Konya ili merkezinde bulunan ... Tepesi'ndeki banktan ayrılıp gittikten sonra; sanığın yanında oturan mağdurun cinsel organını mağdurun pantolonunun üzerinden eli ile okşadığı, mağduru öptüğü ve mağdura arkadaşı olan Tanık ...'dan ayrılmasını, tuvalete gitmesini, orada buluşmalarını ve orada penisi yalayacağını söylediği" şeklinde işlediği iddia edilen olaydan dolayı hakkında açılan kamu davasıyla ilgili olarak; İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada; "Mağdurun mahkeme huzurunda 27.08.2015 tarihli celsede; sanığın kendisine yönelik belirtilen eylemleri yaparken kendisine yönelik herhangi bir tehdit içerir söz veya hareketinin olmadığı, sanığın kendisine yönelik cebir kullanmadığı, sanığa olay ile ilgili rızasının olduğunu söyleyemediği yönündeki beyanları ile; Tanık ...'nın birlikte oturdukları banktan yiyecek ve içecek almak için birkaç kez sanık ile arkadaşı olan mağdurun yanında ayrıldığı ve geri döndüğü ve birlikte bankta sanık ile mağdurla oturduklarını belirttiği halde; sanığın mağdura yönelik tehdit, cebir veya hilesinin olduğuna dair görgüsünün bulunduğuna ilişkin beyanın olmaması, mağdurun da bu esnada tanığa herhangi bir anlatımının bulunmaması karşısında; ayrıca dosya kapsamına göre, Konya İl Merkezi'nde bulunan ve şehrin en yoğun alanlarından biri olan ... Tepesi'nde mağdurun sanığın belirtilen fiilleri nedeni ile yardım istememiş olması da göz önünde bulundurulduğunda; sanığın üzerine atılı 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan mağdur ...'ya yönelik olarak organ sokma boyutuna ulaşmayacak nitelikle basit cinsel istismar suçunun unsurları olan cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedenin suça konu olayda gerçekleştiğine dair sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği gibi, bu konuda mahkemede de bir kanıya varılamadığı" şeklindeki kabul ve gerekçelendirmeye binaen sanık hakkında atılı suçtan yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 Sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2015 tarihli ve 2015/176 Esas, 2015/337 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.