Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7273 E. 2023/4435 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2012/179 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mahkûmiyet verilmesi için yeterli delil olduğuna bu sebeple usul ve kanuna aykırı beraat kararının bozulması gerektiğine ve resen tesis edilmesi hususuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ile mağdurenin komşu oldukları, olay tarihinde mağdurenin ailesinin sanığı mağdurenin bilgisayarından pornografik görüntüleri temizlemesi için çağırdığı, sanığın mağdure evde ve yalnız iken kucağına alarak yanaklarından öptüğü tişörtünün içinden elini sokarak göğüslerine dokunduğu annesinin geldiğinde sanığın evden ayrıldığı, mağdurenin yaklaşık bir ay sonra başka bir kişi tarafından istismara uğraması ile sanığın eylemlerinden de bahsederek intikali gerçekleştirdiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller; Mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, Sanığın aşamalarda alınan savunması, Katılan beyanı, Tanıkların aşamalarda alınan beyanları, Mağdure hakkında aldırılan adli raporlardan ibarettir. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olayın intikal şekli ile zamanı, mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, tanıkların anlatımları, sanık savunması ile mağdure hakkında aldırılan ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin adli rapor nazara alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2012/179 Esas, 2015/83 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.