Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6504 E. 2023/2062 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli ve 2014/943 Esas, 2015/299 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.10.2018 tarihli ve 14-2015/206455 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği İnceleme konusu olayda cinsel saldırı suçunun unsurlarının oluşmadığı, mağdurun çelişkili beyanlarına dayanarak, mahkemece eksik inceleme yapılarak somut ve kesin delillerin yokluğunda karar verilmiş olması ve talep edilmiş olmasına rağmen sanık lehine olan hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Şikayetçi ...'nın ***** Mobilya isimli iş yerine perde siparişi verdiği, perdelerin hazır olduğu bilgisini alması üzerine sanığın iş yerine gittiği, farklı perde modellerini ve kumaşlarını görmek için sanığın kendisini dükkanın içinden geçen kapısı olmayan arka tarafta bulunan bölüme götürdüğü, daha sonra şahsın birden elini omzuna koyarak bir eliyle de elinden tutarak kendisini çektiği "Seni bir kere öpeyim" diyerek sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmıştır. 2. Doktor raporu, 09.03.2015 tarihli keşif zaptı, 16.03.2015 tarihli bilirkişi raporu, olay yeri basit krokisi, sanık savunması, şikayetçinin iddiası ve tanık beyanları ile sanığa ait nüfus ve sabıka kayıtları, duruşma zabıtları ve tüm dosya kapsamı, delil olarak değerlendirilmiştir. IV. GEREKÇE 1. İlk Derece Mahkemesince, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin kanuni şartlarının oluşup oluşmadığının açıklanmadığı ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun reddine karar verilirken mahkeme tarafından uygulanan gerekçenin yetersiz olduğu kanaatine varılmıştır. Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasında sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışlarından sanık hakkında olumlu izlenim edinildiği gerekçe gösterilmesine rağmen sanık hakkında tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaatin oluşmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmamış olması iki hüküm arasında çelişki oluşturmuştur. Mahkemece sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmamasına ilişkin yeterli gerekçenin yazılmamış olması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2015 tarihli ve 2014/943 Esas, 2015/299 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde karar verildi.