Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5606 E. 2023/5735 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/222 E., 2015/6 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Mağdurenin suç tarihinden sonra şikâyetçi Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı yurtta kalıp, hakkında bakım tedbiri bulunması nedeniyle Bakanlığın kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu ve Bakanlık vekili tarafından sunulan dilekçeyle hüküm temyiz edilerek katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ... vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2012 tarihli ve 2012/2948 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı görülmüştür. 2. Beykoz Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2014 tarihli ve 2012/1037 Esas, 2014/28 Karar sayılı kararı sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü ve altıncı fıkraları kapsamında kaldığı değerlendirilerek görevsizlik kararı verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun öncesi lehe görülerek 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Alt sınırdan takdiri indirim maddesi uygulanarak ceza tayin edilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırımın alt sınırdan yapılmasına ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin çelişkili beyanı dışında sanığın atılı suçtan mahkûmiyetini gerektirecek delil bulunmadığına, ses kaydının hukuka aykırı olarak elde edildiğine, mağdurenin hiçbir zaman sanığın bakım ve gözetimi altında olmadığına, sanığın eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturacağına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. 2008 yılında ayrı yaşamaya başlayan ve 12.05.2011 tarihinde resmen boşanan anne-babasının durumu nedeniyle, fiili ayrılıktan sonra yaklaşık 1 yıl kadar ve sonrasında yaz tatillerinde yakın olması nedeniyle kuran kursuna gittiği dönemlerde sanık ... halası olan eşi ile yaşayan mağdurenin sanık tarafından sözle ve muhtelif yerlerine dokunmak suretiyle, ayrıca sonuncusu mağdurenin evinde olmak üzere telefonla cinsel yönden istismar edildiği ve bu sonuncusunun telefona kaydedildiği olayda, 2. Mahkemece; mağdure ile sanık arasındaki konuşmalara ait CD çözümlerinde konuşmaların ve mağdure tarafından okunan metinlerin cinsel içerikli olduğu, mağdurenin tüm anlatımların birbirini teyit ettiği, mağdurenin eniştesi olan sanığa karşı iftira atmasını gerektirir herhangi bir neden bulunmadığı, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, sanıkla mağdurenin cinsel ilişki yaşamadıkları ancak sanığın mağdurenin dudaklarından öpmesi parmağını öptürmesi, kucağına oturması poposuna vurması ve bunu bir yıl kadar devam ettirmesi eyleminin çocuğun cinsel istismarı niteliğinde olduğunun kabulü ile sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, aşağıda belirtilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Tüm dosya kapsamı ve oluşa uygun kabule göre, mağdurenin anne- babasının ayrı yaşadığı dönemlerde sanığın evinde kaldığı sürede cinsel istismara uğradığı ve sanığın atılı suçu koruma ve gözetimi altında bulunan mağdureye karşı işlediği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmayarak eksik ceza verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/6 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.