Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4113 E. 2023/6625 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/93 E., 2015/14 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü : I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çiftlik Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile; sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.01.2018 tarihli ve 14-2015/85217 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; mağdurenin rızası ile kendisine kaçtığını ve mağdureye yönelik cinsel eylemde bulunmadığını, kaçtıkları tarihte mağdurenin gerçek yaşının daha büyük olduğunu ve yaşını on sekiz olarak bildiğini beyanla kemik yaşı incelemesinin yapılarak, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ve mağdure arasında duygusal ilişki bulunduğu ve birlikte evden kaçtıkları, bu süreçte sanığın mağdurenin elini tuttuğu ve mağdureye sarıldığı, her ne kadar mağdure sanığa rızasıyla kaçtığı yönünde beyanda bulunmuş ise de olay tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olması nedeniyle sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın aşamalarda mağdureye sarıldığını ve mağdurenin elini tuttuğunu ikrar ettiği, sanık ve mağdurenin bulunmaları ile intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın mağdureyi yanında tutması ve elini tutarak mağdureye sarılması eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını oluşturduğu, mağdurenin on beş yaşından küçük olması nedeniyle rızasının suç vasfında herhangi bir değişiklik meydana getirmediği sonucuna varılarak atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Sanığın üzerine atılı suçun niteliği ve mağdurenin yaşı dikkate alındığında çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında değerlendirilip anılan maddede hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe Kanun'u belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4 üncü maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çiftlik Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli ve 2014/93 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden; hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.