Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18663 E. 2023/8018 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/9 E., 2016/201 K. SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2013/9 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davası reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabil edilerek mağdurenin şikâyetten vazgeçmesi nedeni ile bu suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Dosya incelendiğinde, suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasındaki, özellikle de ilk cinsel ilişkinin, mağdurenin rızası dışında gerçekleştiğine, iddianame anlatımı, alınan raporlar ve diğer belgelerden suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine, mahkemenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki suçun oluşmadığı şeklindeki kararına katılmanın mümkün olmadığına ve diğer hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece olay ve olgular "SSÇ savunması, mağdurun aşamalardaki birbiri ile çelişkili beyanları,nüfus kayıt örnekleri ve tüm dosya kapsamından; Mağdur ... ...'ın 15/11/1996 doğumlu olduğu ve suç tarihi olan 28-29/11/2011 tarihlerinde 15 yaşını ikmal etmiş, 16 yaşından 13 gün almış konumda olduğu, SSÇ'nin tüm aşamalarda istikrarlı şekilde mağdurun rızası ile bir kez cinsel ilişkiye girdiğini beyan ettiği, mağdurun soruşturma aşamasındaki 01/12/2011 tarih, saat 21:30 ibareli ifadesinde cinsel istismara uğramadığını belirtmesine rağmen, 02/12/2011 tarih ve saat 17:00 ibareli ifadesinde iki kez cinsel istismara maruz kaldığını beyan ettiği, Mahkememiz ifadesinde ise rızası ile cinsel ilişkiye girdiğini beyan ettiği, bu şekilde mağdurun aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, mağdurun çelişkili beyanları dışında SSÇ'nin mağdurla mağdurun rızası dışında cinsel ilişkiye girdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından SSÇ'nin tüm aşamalardaki ikrarı, hymende saat 5,10 hizasında kaideye uzanan kanamalı granülosyon dokusu izlenen yeni oluşmuş imajı veren yırtık izlendiğine ilişkin mağdur hakkında düzenlenen 02/12/2011 tarih, saat 17.50 ibareli genital muayene raporu içeriği birlikte değerlendirildiğinde SSÇ'nin mağdurla karşılıklı rıza ile iki kez cinsel ilişkiye girdiğinin kabulünün gerektiği, Mahkememizin kabulüne göre SSÇ'nin eylemenin 5237 sayılı TCK'nın 104/1 maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturacağı, iş bu suçun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu, mağdurun kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından SSÇ ... hakkında açılan kamu davalarının TCK'nın 73 ve CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca düşürülmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklinde kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan düşme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2013/9 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.