Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17823 E. 2024/8039 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/333 E., 2016/353 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla atılı suçlardan sanığın beraatine karar vermiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine isnat olunan suçu işlediğine, mağdurun Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak olaydan ne kadar etkilendiğinin belirlenmesini talep etmiş iseler de bu talebin değerlendirilmediğine, sanığın gerek zeka seviyesinin tespiti gerekse ceza ehliyetinin tespiti açısından Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak kesin rapor alınması gerektiğine ve sanığın üzerine atılı suçlardan ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Dosyada kapsamında bulunan sanığa ait 25.06.2014 tarihli Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin Engelli Sağlık Kurulu raporunda sanığın sınır zeka düzeyinde olduğu, vücut fonksiyon kaybının %73 olduğu, raporun daimi olduğu ile Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyhekim Psikiyatri Kliniğinin 25.06.2015 tarihli raporunda sanığın 28.05.2015 – 10.06.2015 tarihleri arasında yatarak gözlem altına alındığı ve hafif mental retardasyon teşhisi konulup iradesinin verdiği kararlar ve hareketleri üzerine kısmen etkisi olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilebileceğinin belirtilmesinin ardından Adana Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 12.04.2016 tarihli raporunda sanığın suç tarihinde ve halen davranışlarını yönlendirme yeteneğini kısmen ve ileri derecede etkileyecek akıl hastalığı bulunmadığı, cezai ehliyetinin tam olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ve 32/2. maddelerinden yararlanamayacağının belirtilmesi karşısında, mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sanığın, olay tarihinde müsnet suçla ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesine göre cezai sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı, mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ya da 32/2. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması bozmayı gerektirmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde karar verildi.