Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16765 E. 2024/8750 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/16765
Karar No
2024/8750
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/468 E., 2016/123 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli ve 2015/468 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin çelişkili ve soyut ifadeleri dışında delil bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın mağdureyi on yedi yaşında olduğunu bildiği ve mağdurenin facebook sayfasında doğum tarihinin 1998 olduğu yönündeki savunmaları karşısında sanığın hata hükümlerinden faydalanıp faydalanamayacağı değerlendirilmeden eksik gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 2. Kabule göre; sanığın mağdureyi sadece öptüğü şeklinde ısrarlı beyanları karşısında, suçun nitelikli olduğuna ilişkin mağdurenin soyut beyanı dışında başkaca bir delil bulunmadığı gözetilmeden mevcut haliyle sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 103/1 maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 103/2. maddesi uyarınca çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10. 2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/16765, K. 2024/8750, T. 16.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-16765-e-2024-8750-k-50fcfe6d7d02