Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16348 E. 2024/7391 K. – Çocuğun Cinsel

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/328 E., 2016/111 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarına teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs ettiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1, 35/1-2. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda katılan mağdure ile aynı asansöre binen sanığın asansörün hareket etmesi üzerine katılan mağdureyi öpmeye çalıştığı ancak katılan mağdurenin karşı koyması ve ittirmesi nedeniyle öpemediği, sanığın bu kez de ısrarla eylemine devam ederek katılan mağdureye sarılmaya çalıştığı ancak katılan mağdurenin sanığı iteklemesi ve vurması nedeniyle sanığın katılan mağdureye sarılamadığı anlaşıldığından sanığın çocuğun cinsel istismarına teşebbüsten 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararı temyiz ettiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Suç tarihinde mağdureyi takip ederek peşinden asansöre giren sanığın, mağdureye sarılmak ve öpmek için fiziksel temasta bulunduğu olayda, eylemin fiziksel temas sonucu tamamlanmış olmakla ani ve kesintili eylemlerden ibaret olması nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kalıp, eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümle uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.