Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15991 E. 2023/1562 K. – Cinsel Taciz

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/178 Esas, 2016/654 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Usul ve kanunlara aykırı olan hükmün bozulmasına sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine ve diğer sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın aralarında gönül ilişkisi bulunan katılana yönelik not kağıdı ile canım, çağrı atar mısın lütfen birşey söyleyeceğim kelimelerini sarfettiği, katılanın yaklaşık üç hafta sonra şikayetçi olarak intikali gerçekleştirdiği olayda; dosya kapsamında bulunan deliller, Katılanın aşamalarda alınan beyanları, Sanığın aşamalarda alınan savunmaları, Suça konu not kağıdı, mesaj tespit tunakları, Sanık ile katılan arasındaki HTS kayıtlarına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın aşamalarda alınan çelişkili beyanları, sanığın savunması, sanık savunmasını doğrulayan mesaj tespit tutanakları ile HTS kayıtları nazara alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/178 Esas, 2016/654 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.