Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14137 E. 2023/5704 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/455 E., 2016/49 K. SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, tehdit HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/455 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın atılı suçları işlediğine dair dosyada mevcut olmasına rağmen beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece; sanığın belirtilen saatte bakkalda kendisinin olmadığı ağabeyinin bulunduğu yönündeki değişmeyen savunması, sanığın ağabeyi olan tanık ...'ın bu savunmayı doğrulayan beyanları, katılan mağdurenin bakkaldan hızlıca çıkarken düştüğünü ve bunu tanık ...'ın gördüğünü beyan etmesine rağmen tanığın bu iddiasını doğrulamaması, yine sanığın işyerinin karşısında oturmakta olan tanıklar ... ve ...'ün sanığın dükkanından hiç kimsenin koşarak veya bağırarak çıkmadığını, katılan mağdureyi olay günü hiç görmedikleri yönündeki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre katılan mağdurenin sanığın bakkalındayken sanığın göğsüne dokunup sıktığı ve kaçarken kendisi tehdit ettiği yönündeki soyut iddiaları dışında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/455 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.