Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13923 E. 2023/1352 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2014/287 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.07.2020 tarihli ve 14-2016/143601 sayılı, çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın eylemlerinin katılan mağdurun aşamalardaki ısrarlı, olayın oluşuna uygun anlatımları ve tanık beyanları ile sabit olmasına karşın mahkumiyeti yerine delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Aralarında tanışıklık bulunan taraflardan sanığın 28.08.2012 günü saat 15.00 sıralarında katılan mağduru çalıştığı iş yerine çağırdığı ve katılan mağdurun anılan mahalle gitmesi ile sanığın iş yerinin alt kısmında bulunan atıl vaziyetteki tuvalet bölümüne götürerek katılan mağdurun pantolonunu dizine kadar indirip öne doğru eğilmesini söyledikten sonra cinsel organını katılan mağdurun popo kısmına sürttüğü iddiası ile açılan davada mahkemece yapılan yargılama sonucunda, hadise ile ilgili olarak sanığın atılı suçları işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraatine dair hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2014/287 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.