Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13345 E. 2024/6154 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13345
Karar No
2024/6154
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/498 E., 2020/5 K. Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2013 tarihli ve 2012/964 Esas, 2013/726 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.04.2019 tarihli ve 2016/2017 Esas, 2019/9335 Karar sayılı kararı ile; "Katılan mağdurenin, çalıştığı restorantta yaşadığı olay sonrası başından geçenleri anılan yerde işe girmesine aracılık eden aile dostu Ramazan'a anlattığını beyan etmesi karşısında, Ramazan'ın temin edilip, tanık sıfatıyla dinlendikten ve olayın gerçekleştiği iddia edilen bölümün dışarıdan görülüp görülmediği konusunda mahallinde keşif yapıldıktan sonra toplanacak delillere göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Suç tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan mağdureye yönelik eylemin TCK'nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek basit cinsel saldırı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi," gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2020 tarihli, 2019/498 Esas, 2020/5 Kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1,62, 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Arada husumet bulunması nedeniyle iftira atıldığına, katılan mağdureyle hiç karşı karşıya gelmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/13345, K. 2024/6154, T. 24.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-13345-e-2024-6154-k-3d9b5dfbc40d