Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12077 E. 2023/8288 K. – Cinsel Saldırı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/603 E., 2015/693 K. SUÇ : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2012 tarihli ve 2010/262 Esas, 2012/203 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 35 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2015 tarih 2014/838 Esas 2015/973 Karar sayılı ilâmı ile sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle yapılan bildirim üzerine Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/603 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 35 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Mahkeme, "...katılanın suç tarihinde eğlenmek amacıyla Çeşme ilçesine geldiği, pansiyonlarda konakladığı, parası bitince sokakta kaldığı, suç tarihinde ... isimli eğlence yerine ihtiyaç gidermek için geldiği, lavabodan çıkışta sanığın müştekinin saçlarından tutup zorla sürükleyerek yakındaki ... isimli pansiyona götürdüğü 2. katta odaya çıkardığı, müştekinin elinden kurtulup tuvalete saklandığı, babasından telefonla yardım istediği ve bağırdığı, sanığın tuvaletin camını kırdığı, cinsel saldırı suçunu gerçekleştiremeyince ve haber verilmesi üzerine başına daha büyük olay gelmesinde korkarak müştekiyi binadan çıkartıp dışarı attıkları, müştekinin polis merkezine gelerek şikayetçi olduğu iddiası ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma açısından kamu davası açılmış ise de, olay tarihinde suça konu pansiyonda çalışan kişinin müştekinin zorla getirildiğinin müştekinin davranışlarından anlaşılamadığını, hatta müşteki ile sanığı evli zannettiğini belirtmesi, pansiyon ile işletme arasında çok az mesafenin bulunması, suç tarihi ve saati itibari ile yardım istediğinde bir çok kişinin kendisine yardım edebileceği dikkate alındığında sanığın üzerine atılı bu suçu işlediğine ilişkin mahkememizde şüphe oluşmuş, şüpheyi giderici somut delillere ulaşılamaması nedeni ile sanığın bu suçtan beraatine karar verilmiş, ancak sanık ...'nün müştekiyi cinsel amaç ile saldırıya teşebbüs ettiği, müştekinin bağırması ve yardım istemesi nedeni ile eylemini gerçekleştiremediği kanaatine varıldığından..." şeklindeki kabul ve gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE 1. Olayın intikal şekli, katılanın aşamalardaki ifadeleri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediği hususunda mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından sonra denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle ilk hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde belirlenen hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2015/603 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.