Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2014/940 E. 2014/4859 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : İftira, kasten yaralama Hüküm : 1- TCK'nın 86/2, 62, 52/1-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (katılan ...'a karşı) 2- TCK'nın 86/1, 87/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (mağdur ...'a karşı) 3- TCK'nın 267/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (mağdur ...'a karşı)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarı ve 31.03.2011 tarihinde yayınlanıp 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı karşısında kararın kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve iftira suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz e gelince; Sanığın iftira suçunu fiilin maddi eser ve delillerini uydurmak suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında hakkında TCK'nın 267/2. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.