Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/3337 E. 2013/7715 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/3337
- Karar No
- 2013/7715
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, iftira Hüküm : 1- TCK'nın 267/1, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 191/1, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- İftira suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanık hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği gibi altıncı fıkranın yollaması ile birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilebileceği öngörülmüştür. Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanık hakkında; belirtilen iki seçenekten biri uygulanırken, aynı maddenin 2. veya 6. fıkralarındaki olasılıklardan hangisi tercih edilirse edilsin, tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesinde zorunluluk bulunduğu, belirtilen tedbirlerin uygulanmaması yönünden mahkemeye takdir hakkı tanınmadığı dikkate alınarak; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca hükmolunan hapis cezasına ek olarak, 2. fıkrası gereğince tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, başka bir davada hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri verilmiş olması ve buna uyulmaması gerekçe gösterilerek doğrudan hapis cezasına hükmolunması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.