Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/19103 E. 2013/15528 K.

Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetine ilişkin SALİHLİ Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2006 gün 2006/138-497 sayılı kararına karşı sanık savunmanının temyiz başvurusu ile ilgili olarak kararın itirazı olanaklı olduğundan incelenmeksizin iadesine Dairemizin 16.04.2013 gün 2009/20157–2013/8051 sayılı ilamı ile karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03.06.2013 gün ve 2007/4169 sayılı yazı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle yeniden incelenerek değerlendirilip karara bağlanmıştır.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 318 maddesi uyarınca REDDİNE,

Mahkeme tarafından yapılan kovuşturma sonucunda, 05.12.2006 tarihli karar ile sanık ...'un kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 191/1, 62 ve 54. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan 10 yıl hapis cezasının aynı Yasanın 191/2.maddesine göre denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tedbir gereklerine uygun davranmaması halinde cezanın aynen infazına karar verilmiştir.

Hüküm sanık savunmanı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2009 tarihli tebliğnamesi ile hükmün onanması istenmiştir.

Dairemizin 16.04.2013 gün 2009/20157–2013/8051 sayılı ilamında "Sanık ... hakkında TCY'nın 191.maddesindeki suçtan belirlenen 10 yıl (ay) hapis cezası yerine aynı Yasanın 191/2.maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin hükme yönelen temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE ”denilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz yazısında; “İtirazın kabulü ile………..esas yönünden karar verilmesi” istemi ile itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden;

1)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2)Dairemizin 16.04.2013 gün 2009/20157 esas– 2013/8051 sayılı iade kararının kaldırılmasına,

Sanık ... hakkında TCY'nın 191.maddesindeki suçtan belirlenen 10 ay hapis cezası yerine tedbire hükmedilirken 10 ay yerine 10 yıl yazılması yerinde Mahkemece düzeltilmesi olanaklı yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.