Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/2863 E. 2013/7671 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/2863
- Karar No
- 2013/7671
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması Hüküm : 1- TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla 267/1, 269/3-a, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez) 2- TCK'nın 268. maddesi yollamasıyla 267/1, 43/2, 269/3-a, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez) Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; Sanığın işlediği iddia olunan dört ayrı dolandırıcılık suçundan dolayı yakalandığında her bir soruşturma için ifade verirken dolandırıcılık suçundan hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla kendisini ... olarak tanıttığı ve ... hakkında dolandırıcılık suçlarından dolayı Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde 2009/859, 2009/899, 2009/621 ve 2009/963 esas sayılı iddianamelerle kamu davalarının açıldığı anlaşıldığından; Öncelikle, sözü edilen dava dosyalarının aslı ya da onaylı örneklerinin getirilip incelenerek bu dosya arasına konulmak suretiyle kanıtların birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediği hususunun ve dolayısıyla hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı saptanıp, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği kanaatine varılması halinde, TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca zincirleme biçimde başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan hüküm kurularak cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve hatalı uygulama ile sanığın mağdura ait kimliği kullandığı her eylemi ayrı suç kabul edilip 2009/899 ve 2009/621 esas sayılı iddianamelerle açılan dava dosyalarındaki dolandırıcılık suçunun mağdurlarının birden fazla olduğu gerekçesiyle bu suçlar bakımından atılı iftira suçunun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.