Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/4612 E. 2013/2322 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/4612
- Karar No
- 2013/2322
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 2911 sayılı Kanunun 33/2. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 32/1, TCK'nın 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 265/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede; Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla görevli memura karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtima koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan ve atılı suçun silahtan sayılan taşla işlenmesi nedeniyle sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2 ve 265/4. maddeleri ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen suçların, tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.