Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/2672 E. 2012/11207 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: a- TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK'nın 116/4, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet c- TCK'nın 265/1-3, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında: a- TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- TCK'nın 265/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet c- TCK'nın 152/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Her iki sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile ayrıca sanıklardan ... hakkında kamu malına zarar vermek suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; a- Düzenlenen iddianamede sanıklar hakkında kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin eylem ve bu suçun unsurları açıkca gösterilmek suretiyle yöntemine uygun bir dava açılmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla bu suçtan hüküm kurulması, Kabule göre de; b- Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin cebir ve tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde tartışılmaksızın hüküm kurulması, c- Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.