Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2012/1618 E. 2012/11829 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret, tehdit Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 152/1-a, 62, 50, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK'nın 125/3-a, 125/4, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet c) TCK'nın 86/2, 86/3-c, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet d) TCK'nın 106/2, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 125/3-a, 125/4, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK'nın 86/2, 86/3-c, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet c) TCK'nın 106/2, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama, mala zarar verme, hakaret ve tehdit, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde; Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması ve tekerrüre esas mahkumiyeti nedeniyle kasten yaralama ve hakaret suçlarında TCK'nın 58/3. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hakaret ve tehdit suçlarında maddi bir zarar bulunmadığı gözetilmeden ve maddeye yanlış anlam verilerek zararın karşılanmadığından bahisle, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin hükümlerin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.