Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2011/9272 E. 2013/3773 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Tehdit, hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; a-TCK'nın 125/1-4, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 TL Adli para cezası) (iki kez) b-TCK'nın 106/1-2. cümle, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 TL Adli para cezası) c-TCK'nın 152/1-a, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (iki kez) 2-Sanık ... hakkında; a-TCK'nın 125/1-4 , 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet, (100 TL adli para cezası) (iki kez) b- TCK'nın 152/1-a, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (iki kez) c- TCK'nın 86/2, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 TL Adli para cezası ) Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında hakaret ve tehdit, sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede; 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; a- Çandarlı Sağlık Ocağı lojmanlarının iki ve dört numaralı dairelerinin kapılarını bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı zaman dilimi içerisinde kıran sanıkların eylemlerinin tek suç oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, b- Hükmolunan adli para cezasının hesabında, TCK'nın 61/6. maddesi uyarınca bir yılın 365 gün yerine 360 gün olarak belirlenmesi sonucu eksik ceza tayini, c- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezaların türleri gözetilip dosyada bulunan adli sicil kayıtları da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanıkların ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.