Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2011/3319 E. 2012/5874 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, tehdit Hüküm : 1- TCK’nın 151/1, 152/2-a, 53/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez) 2- TCK’nın 106/1, 43/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın zarar verdiği iddia ve kabul edilen evlerin farklı kişilere ait olması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin olayda uygulanamayacağı gözetilip mahkemece her bir eylemden ayrı ayrı hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın tekerrüre esas sabıkası nedeniyle mala zarar verme suçu açısından TCK'nın 58/6. maddesi gereğince cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1- Tehdit ve katılan ...’ye karşı mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- Katılan ...’ye karşı işlenen mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Katılan ...’nin oturduğu binanın giriş kapısının ve kapı zillerinin yakılması ve katılan ...’ye ait evin pencere camının kırılması şeklinde gerçekleşen olayda, olay yeri inceleme ve tespit tutanağında katılan ...’ye ait daire pencere camının sol üst köşesinin kırık olduğunun belirtildiği, adı geçen katılana ait evdeki zararın yakarak işlenmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmakla yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca TCK’nın 152/2-a maddesi gereğince cezada arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.