Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/5269 E. 2012/1186 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütü adına suç işleme, terör örgütü propagandası yapma, görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme Hüküm : 1- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK’nın 265/1-3, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- Mala zarar verme suçundan: Düşme 4- Silahlı terör örgütü adına suç işleme suçundan; Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında silahlı terör örgütü adına suç işleme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde: Yapılan yargılama sonunda yüklenen silahlı terör örgütü adına suç işleme suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu; mala zarar verme suçunda ise şikâyet yokluğu nedeniyle verilen düşme kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve düşmeye ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 2- Terör örgütü propagandası yapma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince: a- Olay tarihinde sanığın katıldığı yasadışı gösteride slogan attığı ya da silahlı terör örgütü propagandasını yaptığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan beraati yerine, mahkûmiyetine karar verilmesi, b- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının tüm sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme nedeniyle, suçun niteliği, hükmolunan cezanın süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.