Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/14207 E. 2010/11638 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma, Patlayıcı madde atma, Nakletme Hüküm : 1- Sanık ... ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 169, 3713 sayılı Kanunun 5, 765 sayılı TCK'nın 59, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2- Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 314/2,62, 3713 sayılı Kanunun 5, 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c, 62, 174/1-2, 62, 52/2-4, 53/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet, 3- Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 314/2,31/3, 62, 3713 sayılı Kanunun 5, 5237 sayılı TCK'nın 170/1-c, 31/3, 62, 50/1-3, 174/1-2, 31/3, 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet, 4- Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK''nın 314/2,31/3, 62, 53/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5, maddeleri gereğince mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık ...'ın silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Sanığın İstanbul 2 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 05.11.2001 tarih ve 1999/280 Esas, 2001/280 sayılı kararı ile silahlı örgütün üyesi olma suçundan 765 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi gereğince mahkumiyetine dair verilen hükmün, sanığın temyizden vazgeçmesi nedeniyle Dairemizin 2002/643 esas, 2002/1581 karar sayılı 25.06.2002 tarihli kararı ile temyiz incelemesine yer olmadığına karar verilerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında anılan suç bakımından yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğundan temyiz incelemesine yer olmadığına, 2) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyeliği ve patlayıcı madde nakletme suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin, hapis cezasının infazı sırasında ve infazından sonra uygulanacak infaz rejimi ile ilgili hükümler içermesi ve Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek, sanığın örgüt mensubu olma, patlayıcı madde nakletmek suçlarından mahkumiyeti nedeniyle hakkında anılan maddenin 9. fıkrasının uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3) Sanıklar ... hakkında patlayıcı madde atma, sanık ... hakkında patlayıcı madde atma ve nakletme, sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma, sanık ... ... hakkında ise örgüte yardım suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; a) Sanıklar ... ile ...'ın eylemi sonucu zarar meydana gelmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 42. maddesi hükmü karşısında, yakarak mala zarar verme suçunun patlayıcı madde atma fiilini ağırlaştırıcı neden sayan bileşik suç niteliğinde olup anılan Kanunun 151/1, 152/2-a, maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 170/1-c maddesi ile hüküm kurulması, b) Sanık ... ... hakkında örgüt üyeliği suçundan açılan ve İstanbul 2 nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinin 10.06.2003 tarih ve 2002/220 -Esas sayılı dosyasında verilen tefrik kararı ve devamında aynı mahkemenin 04.11.2003 tarih ve 2003/179 Esas, 2003/300 sayılı kararı ile suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle 4963 sayılı Kanunun 8. ve 35. maddeleri ile değişik 2253 sayılı Kanunun 6/1-son maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmek suretiyle dosyanın İstanbul Çocuk Mahkemesine gönderildiği gözetilmeden örgüte yardım suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, kanuna aykırı, c) Sanık ... hakkında patlayıcı madde nakletme ve sanık ... hakkında örgüt üyesi olma suçlarından kurulan hükme ilişkin olarak; Hükümden sonra 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun ilgili maddeleri ile 3713 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler karşısında, sanıkların hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.11.2010. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.