Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/767 E. 2010/12370 K.

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi Suç : Mala zarar verme Hüküm : TCK'nın 05.02.2003 tarih ve 4806 sayılı Kanunla değişik 3, 765 sayılı TCK’nın 522, 55/3, 59/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 50/b maddesi gereğince altı ay yirmi gün hapis cezasının, kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi tedbirine çevrilmesi Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1– Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2–c. maddesine muhalefet edilmesi, 2– 5237 sayılı TCK’nın 7/2. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri gereğince, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve 765 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe bulunan kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun da gerekçeye yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de, 1– 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırı olarak sanık hakkında temel cezanın tayin edilmesi sırasında uygulamaya ilişkin kanun ve maddesinin karar yerinde açıkça gösterilmemesi, 2– 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapıldığına göre, anılan Kanunun bir bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi hükmüne aykırı olarak; 5237 sayılı TCK'nın 50/b. maddesi gereğince altı ay yirmi gün hapis cezasının kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi tedbirine çevrilmesi suretiyle karma uygulama yapılması, 3– 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi gereğince mala zarar verme suçunda kamunun uğradığı zararın karşılanmasının cezadan indirim nedeni olduğu, bu suçtan verilen cezanın ayrıca kamunun uğradığı zararın karşılanması seçenek yaptırımına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.