Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2009/10348 E. 2011/3339 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, Görevi yaptırmamak için direnme, Hakaret, Tehdit, Şartlı tehdit Hüküm : 1- ...’a karşı hakaret suçundan; 765 sayılı TCK’nın 482/3, 80. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2- Mala zarar verme suçundan; 765 sayılı TCK’nın 516/3, 522. maddeleri gereğince mahkumiyet, 3- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 765 sayılı TCK’nın 258/1. maddesi gereğince mahkumiyet, 4- ...’ı tehdit etmek suçundan; 765 sayılı TCK’nın 191/son, 273. maddeleri gereğince mahkumiyet, 5- Mektupla hakaret suçundan; 765 sayılı TCK’nın 268/3. maddesi gereğince mahkumiyet, 6- Şartlı tehdit suçundan; 765 sayılı TCK’nın 188/1. maddesi gereğince mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- 1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında ...’ı tehdit etmek suçundan kurulan hükmün kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 3- Mala zarar verme, şikayetçi ...'a hakaret ile mektupla hakaret ve şartlı tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak; a) Sanığın mala zarar verme suçunu işlediği konusunda mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve 28.01.2005 tarihli dilekçesinin içeriği itibariyle hak arama ve savunma yapma niteliğinde olduğu gözetilerek yüklenen mektupla hakaret ve şartlı tehdit suçlarının unsurlarının oluşmadığı düşünülmeden, bu suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, b) Sanığın ...'a hakaret suçu için 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.