Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/6922 E. 2026/3039 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2013/94 E., 2013/163 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kadastro sonucunda, Kahramanmaraş ili ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1 14... (yeni 1 97... ) parsel sayılı 928,98 m² yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ile ve kadastro tutanağının beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. Bu parselin 31.12.2011 tarihinden önce olmak suretiyle, 1985 yılından beri ... oğlu ...'ın zeytinlik vasfında kullanımındadır." şerhleri yazılarak Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 2. Davacı ..., dava dilekçesinde; yörede yapılan kadastro çalışmaları sırasında 1 14... sayılı taşınmazın kendi adına tespit edildiğini, ancak gerçekte yaklaşık 9 dönüm olması gereken taşınmazın eksik ve hatalı ölçüm sonucu daha düşük yüzölçümüyle kaydedildiğini, bu nedenle kendisine ait bazı bölümlerin tespit dışında bırakıldığını ileri sürerek, kadastro tespitindeki bu hatanın düzeltilmesini ve eksik kalan kısımların adına tescilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Hazine vekili cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Türkoğlu Kadastro Mahkemesinin 26.12.2012 tarihli ve 2012/12 Esas, 2012/30 Karar sayılı kararı ile davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş ve görevsizlikle dosya kendisine gelen Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine ve 21.12.2012 tarihli fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) harfleriyle gösterilen Kahramanmaraş ili ... köyü...mevkinde bulunan 1 14... sayılı taşınmazın; yeşil kalemle taralı 14.617,26 m²lik (B) bölümüyle kırmızı kalemle taralı 376,42 m²lik kısmı olmak üzere toplam 14.993,68 m²lik alanının orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın imar ihyasının davacı tarafından tamamlandığını ve zilyetlik koşullarının davacı lehine oluştuğunu, ancak İlk Derece Mahkemesinin eksik araştırma sonucu karar verildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe İlk Derece Mahkemesince, dava konusu bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine ve taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tesciline verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Yörede yapılan kullanım kadastrosu sırasında 1 14... (yeni 1 97... ) parsel sayılı 928 m² yüzölçümlü taşınmaz tarla niteliğiyle ve beyanlar hanesine "6831 sayılı Kanun’un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır. Bu parselin 31.12.2011 tarihinden önce olmak suretiyle, 1985 yılından beri ... oğlu ...’ın zeytinlik vasfında kullanımındadır." şerhi verilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiş ve tespit 02.07.2012-31.07.2012 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılmıştır. Davacı ..., 26.07.2012 tarihli dava dilekçesiyle, dava konusu 1 14... parselin eksik ölçüldüğünü, gerçekte yaklaşık 9 dönüm olmasına rağmen 928 m² olarak yazıldığını, bu nedenle taşınmazın bir kısmının tespit dışında bırakıldığını ileri sürerek; kadastro tespitindeki hatanın düzeltilmesini ve eksik kalan bölümlerin adına tescilini talep etmiştir. Kadastro Mahkemesince yapılan keşif ve alınan bilirkişisi raporlarında dava konusu edilen (A) ve (B) bölümlerinin büyük kısmının 2/B ve orman alanlarıyla ilişkili olduğu belirtilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesince “2/B’ye ilişkin bir itiraz davası bulunmadığı” gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş; Asliye Hukuk Mahkemesince ise yeniden keşif yapılmaksızın ve teknik inceleme derinleştirilmeden dava konusu bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine ve taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamı hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın hangi tarihte orman sınırları içine alındığı, hangi işlemle 2/B kapsamına çıkarıldığı, kullanım kadastrosuna ilişkin dayanak tutanak ve haritaların neler olduğu dosya kapsamından açıkça anlaşılamamaktadır. Dosyada bulunan orman tahdit ve aplikasyon evraklarının önemli kısmı eksik olup, mevcut haritalar renksiz ve denetime elverişsizdir. Yargıtayca yapılan birden fazla geri çevirme kararına rağmen eksikliklerin tam olarak giderilmediği, özellikle 2/B tutanakları ile renkli ve koordinatlı orman kadastro haritalarının dosyaya getirtilmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca sonradan alınan ek bilirkişisi raporunda dava konusu (A) bölümünün 1997 yılında 2/B kapsamında orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu, yalnızca (B) bölümünün halen orman sayılan yerlerden bulunduğu belirtilmesine rağmen, İlk Derece Mahkemesince her iki bölüm yönünden de orman vasfıyla Hazine adına tescil hükmü kurulması rapor içeriğiyle de çelişmektedir. Öte yandan davacının talebinin hukuki niteliği de yeterince açıklığa kavuşturulmamıştır. Davacı bir yandan eksik ölçüm yapıldığını ve fiilen kullandığı yerlerin tespit dışı bırakıldığını ileri sürmekte, diğer yandan keşif sırasında adına tescil talebinde bulunmaktadır. Bu haliyle davanın kullanım kadastrosuna itiraz mı, yüzölçümü düzeltim istemi mi, yoksa tespit dışı bırakılan yerlerin tescili istemi mi olduğu duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmeden hüküm kurulmuştur. Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince öncelikle davacıya talebi açıkça açıklattırılmalı, dava konusu edilen bölümlerin hangi parsellere ve hangi hukuki statüye karşılık geldiği kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli; kullanım kadastrosuna, orman tahdidine ve 2/B uygulamasına ilişkin tüm dayanak tutanak, harita ve teknik belgeler eksiksiz, renkli ve denetime elverişli biçimde dosyaya getirtilmeli; gerektiğinde yeniden keşif yapılarak uzman fen, orman bilirkişisi kurulundan, dava konusu bölümlerin orman, 2/B veya orman sayılmayan yer niteliğinde olup olmadığını duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya koyan rapor alınmalı; bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ve yetersiz incelemeyle, ayrıca bilirkişi raporlarıyla çelişkili biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.