Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/4742 E. 2026/3875 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/4742
Karar No
2026/3875
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1397 E., 2025/869 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/110 E., 2022/160 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kullanım kadastrosu sonucunda, Adıyaman ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 01... parsel sayılı 93.345,99 m² yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ..., ... ve ...'nin kullanımında olduğu" şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Adıyaman ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 1 01... parsel sayılı taşınmazın halihazırda orman vasfını taşıdığını ve 2/B vasfına haiz olmadığını, 2014 tarihinde gerçekleştirilen 2/B uygulamasının hatalı olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazın 2/B uygulaması sonucu 2/B vasfı ile orman sınırları dışına çıkartılması yönündeki tefrik, tespit ve tescilin iptaline ve taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orman vasfını kaybettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. 2. Davalı ... ve arkadaşları vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yerin hiçbir zaman orman özelliğinde bir yer olmadığını, haritasından da anlaşılacağı üzere sınırında ve yakında orman olmadığını ve kadimden beri tarım arazisi olarak kullanılan yer olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla dava konusu taşınmazın 1952 tarihli hava fotoğrafında orman görünümünde olduğu, 1978 tarihli hava fotoğrafında taşınmazın 2/3'lük kısmının orman görünümünde ve niteliğinde olduğu, 1/3'lük kısmında ise tarımsal faaliyet gözlemlendiği, 1952 tarihinde orman olan ve 1978 tarihinde 2/3'lük kısmı orman olan dava konusu parselin 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybetmiş ve kaybetmemiş kısımlarının bilirkişilerce tespit edildiği, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 55.708,50 m² lik kısmının 1978 tarihi itibarıyla orman niteliğini kaybetmediği, bu kısmın 6831 sayılı Kanun'un 2/B kapsamı dışında kalan ve orman sayılan alanlardan olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, dava konusu Adıyaman ili ... ilçesi ... köyünde bulunan ve 07.12.2021 havale tarihli harita bilirkişi raporunda 1 01... parsel sayılı taşınmaz içinde kalan ve sınırları (A) harfi gösterilen 55.708,50 m² yüzölçümündeki 2/B parsel kısmının, 2/B vasfı ile orman sınırları dışına çıkarılmasına yönelik tefrik, tespit ve tescilin iptaline, orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın 2/B vasfı ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, kullanım kadastrosu sonucunda davalılar lehine kullanıcı şerhi verildiği, eldeki davanın 2019 yılında açıldığı, dava konusu 1 01... parsel sayılı taşınmazın (A) harfli bölümün 1978 tarihli hava fotoğraflarında orman vasfında olduğu, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman vasfını yitirmediği; (B) harfli bölümün ise 31.12.1981 yılından önce bilim ve fen bakımından orman vasfını yitirdiği, taşınmazın (B) harfli bölümün 2/B vasfında olduğundan Orman İdaresinin davasının (B) harfli bölüm yönünden reddedildiği, bu nedenle davanın niteliği gereği vekalet ücretinin davalı lehine maktu hesaplandığı, ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı Kadastro Mahkemeleri ile genel Mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanun'un 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince Orman İdaresinin açtığı dava nedeniyle davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmediği belirlendiğine göre İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın tamamının bilim ve fen bakımından orman vasfını yitirmediğini, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğunu ve emsal Yargıtay kararlarının dikkate alınmadığını, ayrıca lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. 2. Davalı ... ve arkadaşları vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, taşınmazın tamamının orman vasfını yitirdiğini, 2/B vasfında olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığını ve lehlerine nispi vekalet ücreti verilmediğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman olup olmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz eden davalılardan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2025/4742, K. 2026/3875, T. 03.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2025-4742-e-2026-3875-k-43c68d332155