Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/5154 E. 2024/7464 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/250 E., 2023/789 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/2 E., 2022/311 K. Taraflar arasında Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde; davacı ...'nun Erzurum'da kurulu Mülhak Pervizzade El-Hac Mehmed Efendi bin Perviz Efendi Vakfı'nın tevliyete müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir İlk Derece Mahkemesince; dosya kapsamına göre Pervizoğlu Hacı Muhammet Efendi Vakfının vakfiyesinde vakıf mütevellisinin erkek evlatlardan seçilmesi, şayet erkek evlatların nesli tükenir ise kız evlatlarından gelen erkek çocukların seçilmesi şartı koşulduğu, dosyada mevcut veraset ilamlarına, nüfus kayıtlarına ve kararlara göre davacının babası Abdulgafur oğlu ...'nun 1953/1174 Esas 1956/30 Karar nolu dosyada galle fazlasından istifadeye müstehak sayıldığı bilahare meydana gelen vefatlar sonunda gurrei Zilhicce 1129 ve Evaili Zilhicce 1128 tarihli vakfın vakıf şartlarına göre "Evladı zükurundan neslen bade neslin ve batnen bade batnın ve valdın evladı zükurunun inkirazı halinde evladı ünasının zükuruna neslen bade neslin ve batnen badel batnen elesseviyen mesrut" olup davacının vakfın ü'nas evladının erkek zükuru olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının Pervizoğlu Hacı Muhammed Efendi vakfının boş olan mütevellisi için tevliyete müstehak olduğunun tespitine karar verilmiştir. Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; kamu düzeni ve istinaf sebepleri ile sınırlı olmak üzere yapılan inceleme sonunda; dosyadaki belgelere, kararın dayandığı delillere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara göre İlk Derece Mahkemesi kararında, hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu, vakfiyede, erkek evlad-kız evlad ayrımı olduğu, 5 inci batında soyun kız evlada geçtikten sonra devam ettiği, Mahkemenin davacının kız evlad soyundan geldiğine dikkat etmeden karar verildiği, arz ve izah edilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, mülhak vakfa mütevelli atanma kararına esas teşkil etmesi yönü ile vakfın tevliyetine ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.