Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/3379 E. 2024/6490 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/876 E., 2023/368 K. DAVA TARİHİ : 19.04.2018 KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/387 E., 2020/222 K. Taraflar arasında Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde, davacılar ... ve ...'nin Urfa'da kurulu ... Vakfının (... Vakfı) galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenmiştir. İlk Derece Mahkemesince; vakıflar hukuku alanında uzman bilirkişiden alınan raporda, Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/16 Esas ve 1960/608 Karar sayılı dosya davacılarının ... ve ...'dan olma ... ve ...'nin, ...,..., ... ve ... isimli 4 evladının olduğu ve bu 4 evlattan 18 vakıf evladının geldiği ve bu evladın ... ile ...'nin torunları olduğunun tespitine karar verildiği, davacıların babaları ...'in 1972 yılında vefat etmesi sebebi ile ön batında vakıf evladı kalmadığı, dolayısı ile vakfiyede belirtilen şartlara göre davacıların galleye müstehak vakıf evladı oldukları kanaatına varıldığı, davacıların bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi soyunu ve vakıf evlatlığı kesinleşen mahkeme kararı ile ispat ettiği gerekçesi ile davacıların ... Vakfının evlatları olduğunun ve galle fazlasından yararlanmaları gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacıların babası ... oğlu ...'ın Urfa Asliye Hukuk Mahkemesinin 17/11/1960 tarihli 1960/16-608 Esas ve Karar sayılı ilamı ile vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği, alınan bilirkişi raporuna göre vakfiyede galle fazlasına hak kazanmak için batın şartının öngörüldüğü, davacıların babası ...'in de 1972 yılında ölümü üzerine ön batında (1960/16-608 nolu ilamında belirtilen) vakıf evladı kalmadığının ve davacıların da ön batında yer aldığının dosya kapsamına alınan nüfus kayıtlarından anlaşıldığı, bununla birlikte davacıların amca çocuklarının çocukları olan ..., ... ve ... tarafından açılan gale fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin davanın Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.02.2014 tarihli ve 2013/59 Esas, 2014/130 Karar sayılı ilamı ile kabul edildiği ve kararın derecattan geçerek 16.02.2016 tarihinde kesinleştiği, bu durumda davacıların galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarını ispat ettikleri ve söz konusu talepleri bakımından verilen kabul kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek davacıların erkek evladın kız evladı olup olmadıklarının yeterli inceleme araştırma yapılmadan karar verildiği, vakfiye hükümleri, dolayısı ile batın şartı yeterince incelenmediği, davacıların babasının vakıf evladı olmasının davacıların da vakıf evladı olması için tek başına yeterli olmadığı, arz edilen ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.